MAVİ DÜŞ

- Üzerindeki gelinliğin çirkinliğini mankenden çıkarmamalısın !

Duyduğum alaycı sesle hızla arkama doğru döndüm .

Gözleri yorgun ve uykusuzdu . Gömleğinin düğmelerinden iki tanesi açıktı . Yakasında ise baya dolgun dudaklara sahip birinin ruj izi vardı . Acaba o hastaneye gelen kadının dudakları mıydı ?

Gözlerimin gömleğinin yakasında oyalandığını oda fark etmiş olacak ki boğazını temizleyerek yakasını düzeltti .

- Kusura bakma geceden kalmayım biraz da !

Cevap vermedim . Heyecanlanmış ve utanmıştım .

- Buraya neden geldin ?

- Cevabımı bildirmeye geldim .

Ellerimle gözlerime yelpaze yaptım . Ağlamamalıydım . Zaten cevap vermemiş miydi ?

- Bence profil fotoğrafının gitmesi benim için yeterince açık ve net bir cevaptı . Boşa yorulmuşsun buraya kadar !

- Ne o Medine Dilencisi , süt dökmüş kediye döndün birden ? En son gördüğümde kafama çiçeklerle vuruyordun !

Kaşlarım şaşkınlıkla kalktı .

- Bana kızgın değil misin ?

Sorduğum soruya tebessüm etti. Fakat bu tebessümü her zaman yüzünde alışkın olduğum alay şeklinde ortaya çıkan dudak kıvrılması değildi . Dünya'ya resmen alay etmek için gelmiş olan adam karşımda yıkılmış halde öylece dikiliyordu . Fark ettiğim gerçekle kaşlarım iyice havalandı . Bizim alaycı Bay Keş'imiz acı çekiyordu....