Bir Portre Masalı

Bir Portre Masalı

  • WpView
    Reads 226
  • WpVote
    Votes 69
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Dec 9, 2020
Gördüğü her beyazı cennete çeviren, lakin siyahı iyileştiremeyen bir kızdı. Her renge dermanı vardı, siyahtan başka. Üzerinde tüm renkler solardı. Ucu siyah fırçasını değdirdiği zemin kararır, altında kalanları yutar, kendi hakimiyetini ilan ederdi. Örnek aldığı renkti siyah. Korktuğu, ancak gözünü kapadığında ona eşlik eden tek renkti siyah. Diğer renkleri sahte arkadaşları gibi görürdü. Mutlu, keyifli zamanında yanında, hüzünlü zamanında kenarda. Halbuki, siyah her zaman onunlaydı. Fırçasına uğramak isteyen renkler çoktu belli ki. Gamze, çevresi gibi renkleri de özenle seçerdi. Tabloya sıçrayan beyazı düzeltmesi kolaydı da, bir damla siyah tüketirdi sabrını. O da düzeltilmesi siyah kadar imkansız hatalar etmişti. Kendini tablolarına hapsetmiş, onlarla yaşamıştı yıllarca. Parmağının değdiği her yerde çiçek açmış, bir tek kalbinde açamamıştı o filiz. Belki de yeterince sulayamamıştı ektiği tohumu, ışığa muhtaçtı o tohum. Karanlık kalbine gün ışığı nerden uğrayacaktı? 《》《》《》《》《》《》《》《》 Ölen babasına verdiği söze uyarak ressam olan bir kızın hayatı sipariş edilen bir portreyle değişeceğine kim inanırdı? Mucizelere inanmayan bir kızın mucizesi bir portreyse? Kendisine sipariş edilen portreyi tamamlaması için bir hafta süre verilmişti, lakin ortada bir sorun vardı. Çizeceği silüetin gözlerinden bihaberdi. Fotoğraftaki adamın gözleri düşmemişti. Nereden bulacaktı onu? Kalbin aynasını nereden elde edecekti? 31.08.2020
All Rights Reserved
#778
kitap
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines