ZAMANSIZ

ZAMANSIZ

  • WpView
    Reads 461
  • WpVote
    Votes 43
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Dec 20, 2020
Üstümdeki kalın balıkçı yaka kazağımı çıkarırken derin bir nefes aldım odamın ışığı kapalıydı çalışma masamın üzerindeki gece lambası açıktı içerde loş bir hava oluşmuştu yorgunlukla ensemi ovalarken sırtımda bir ürperti hissettim kalbim sertçe çarpmaya başladı. Hızla arkamı dönerken gördüğüm sadece küçük balkon penceresiydi, başka birşey yoktu. Sanırım yorgunluktan paronayak olmuştum. Bunun başka açıklaması olamazdı. Atletimi de çıkarırken derin bir nefes aldım. Bugün sıkı bir at kuyruğu yaptığım saçlarım başımı ağırlaştımıştı sanki. Siyah tokayı saçlarımdan hızlıca çıkardım. Saçlarım uzundu fazla uzundu sırtımda dağılışlarını hissederken dudaklarımı ısırdım saçlarımı seviyordum. Annemden kalan iki mirastan biriydi Çekmecemden iç çamaşırı ve pijama takımı alırken aynı ürpertiyi hissediyordum ama bu sefer umursamadım seçtiğim pijama takımı elimdeyken hızla arkamı döndüm. O an birşey oldu. Kolum, kolum sanki bir şeye sürtünürmüş gibi kaşındı. Yutkunurken bunun yorgunluktan dolayı olduğunu kendime hatırlattım. Hem yemek te yememiştim. Odamdaki banyoya direkt girdim. Küçük bir banyoydu ama iş görüyordu sadece duş kabini klozet ve elimi yüzümü yıkamak için küçük bir lavabo vardı. Bunlar her banyoda vardı ama benimkimde biraz sıkıştırılmıştı. Buraya en fazla üç insan sığabilirdi. Nihayet Suyu ayarladıktan sonra üzerimdeki fazlalıklardan kurtuldum. Sıcak su kafamdan aşağıya doğru süzülürken elim annemden bana kalan ikinci mirasa gitti. Güzel bir kolyeydi annemden kalmıştı. güzel olmaması imkansızdı. yuvarlak parlak turkuaz renginde bir taş vardı tam orta kısımda. etrafı gümüşle sarılıydı tam orta kısımdaki taşın rengi o kadar güzel 'di ki bazen aynaya bakarken hayranlıkla taşı izlediğimi fark ediyordum. Kolyeyi ucundan tutuyordum yavaşça kaldırıp dudakl
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Gözler Aynı Sen
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem) - DÜZENLENECEK!
  • RUH-U REVAN (Askıda)
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • ASENA
  • AZE

Yağmurdan kaçarken doluya yakalanmak nedir bilir misiniz? Ezgi biliyordu. Hayatını zindana çeviren üvey babasından kaçtığı bir gecede, onu bu hayata tutsak eden adamla karşılaşmayı beklemiyordu. Bilseydi o adamla karşılaşacağını, yine kaçar mıydı o ödül töreninden? Onunla yüzleşecek cesareti bulur muydu? Yine de her şey için çok geçti. Bir karanlık gecede, İki lacivert göz kesişmişti. Biri nefretle diğeri ise yabancı gibi bakarken daha da acıtmıştı gerçekler. Asaf Kandemir tanımamıştı kızını. Ona nefretle bakan gözlerin ardında yatan anlamı görememişti. İki silah sesi duyulmuştu sonrasında sokakta. Yere düşmüştü kızın bedeni, sokak lambasının altına. O lamba bile kızın kimliğini aydınlatmaya yetmemişti. Eğer bilseydi o sokağa girince hayatının değişeceğini, geçmezdi o sokağın önünden belki. Atmazdı adımını. Ama geçmişti iş işten. Birçok şey gibi buna da geç kalınmıştı.. --- Hikayeden Kesit --- 15 yıldır, nefret ederek büyüdüğüm bu adam bir kaç gün içerisinde bütün dengemin şaşmasına neden oldu. İçimde filizlenen, baba hayaliyle yanıp tutuşan çocuk, yine terk edilmenin verdiği kırıklıkla ağladı. Ağladı ağlamasına ama sesini duyan olmadı. Karşımda acımasızca bakan lacivert gözleri her şeyi açıklıyordu. Onun gözünde bir hiçtim ben. Koca bir boşluk. Hikayesinde bir yerim yoktu. O ise benim hikayemin büyük bir kısmını oluşturuyordu. - Sözler hayli çıkmazlarda, Söz ver haydi sen.🎶 Dün birini gördüm yolda, Gözler aynı sen.🎶 Bizler aynı kalmadık ki, Hayat değişirken.🎶 Ben birini sevdim ama, Gözler aynı sen 🎶 Hikayenin şarkısı: Gözler Aynı sen-Yaşar

More details
WpActionLinkContent Guidelines