Habataite:Τίναξε τα φτερά σου
Όταν είμαστε έφηβοι, δεν υπάρχει κάτι που να θέλουμε περισσότερο από το να απελευθερωθούμε και να φύγουμε από αυτά που είχαμε συνηθίσει. Ο κόσμος είναι μπροστά μας κι εμείς θέλουμε να τον εξερευνήσουμε.Ταυτόχρονα,όμως υπάρχουν πολλά πράγματα που μας δένουν εκεί που είμαστε. Ο καθένας κρύβει μια διαφορετική ιστορία και φιλοδοξία. Πώς αντιδράς όμως όταν εμφανίζεται ο άνθρωπος που σου δίνει την ώθηση που χρειαζόσουν για να πετάξεις;
" ΕΊΠΑ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ ΓΑΜΩΤΟ! ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΣΤΑΝΙΟ ΜΟΥ ΜΈΣΑ;ΓΙΑΤΊ ΜΕΝΕΙΣ;" φώναξε μέσα στο πρόσωπο μου και έκλεισα τα μάτια μου.
Δεν θα φύγω.
Δεν θα φύγω αν δεν εξαφανίσω τους δαίμονες που τον περιτριγυριζουν.
"Εγ...εγ" ένας λυγμός ξέφυγε από το στόμα μου.
Συγκρατησου.
Μην κλάψεις.
"ΕΣΥ;ΕΣΥ ΤΙ;" με ρώτησε καθώς έξ υσε νευρικά το κεφάλι του. Οι φλέβες στο κούτελο του πεταγονταν.
Με τρομάζει όταν είναι θυμωμενος.
Με τρομάζει πολύ.
"ΕΓΏ ΕΊΜΑΙ ΕΡΩΤΕΥΜΈΝΗ ΜΑΖΊ ΣΟΥ" ούρλιαξα. Εκείνος γούρλωσε τα μάτια του και γύρισε να με κοιτάξει.
Τα κατάφερες Αλεξ.
Κατάφερες να γίνει ότι μου είχες πει εκείνη την νύχτα.