MİSİLLEME
- Membaca 36,266
- Vote 3,903
- Bab 28
DewasaBersambung
Publikasi terakhir Jum, Mar 27, 2026
Geçmişinden sıyrılamayanlar bir kafesin içinde yaşamaya mahkûmdur. Önemli olan o kafesi nasıl şekillendirdiğindir.
Benimkinin parmaklıklarının her bir köşesine intikam yeminim kazınmıştı.
Dün bir küçük kız çocuğuydum, bugün Yazgı Deha Yaman.
Dün ölüydüm, bugün azrail...
Dün katildim, bugün yine katilim...
Dün kendim için öldürüyordum, bugün 'onun' için...
O...
Hayatı bana emanet edilen adam..
O...
Canım pahasına canını korumak için çabalarken canım olan adam...
~~~~~
"Seninle öyle bir denize dalar mıyım sanıyorsun?" diye sordum çattığım kaşlarımla. Burnundan sert bir soluk dökülürken "Başkasıyla daldığın için mi?" diye sordu. Gözlerinde şimdi alev alev bir yangın başlamıştı. "Sana beyaz gül verecek kadar aptal olan orospu çocuğu her kimse artık!"
"Hayır Altuğlu..." dedim gözlerinin içine baka baka. "Senden nefret ettiğim için."
"Onu geç." dedi Aras sözlerimden zerre etkilenmeden. Kanla kaplı yüzüne rağmen dudaklarının kenarında o kıvrım varlığını koruyordu. "O kısmı geçeli çok oldu biz. Benden nefret etmiyorsun, artık değil."
"Sen öyle san!"
"Bu bir sanrı değil Malen'kaya Devochka... Gözlerin seni ele veriyor. Artık benden nefret etmiyorsun."
Bunu sanki gurur duyduğu bir şeymiş gibi söylemişti.
Elimi yeniden çekmeye çalıştığımda yine bana izin vermedi. Aksine daha sıkı tutarken bakışları elime düştü ve eklemlerimin üzerini gördü.
"Elin..." dedi fısıldar gibi. "Canını yakmışsın..."
Sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı ve kanlı dudaklarını kanlı elimin üstüne bastırdı. Ağzım açık kalırken "Bana zarar vermeye çalışırken..." diye fısıldadı tenime doğru. "Kendini incitme. Öfke sana çok yakışıyor ama sen gülünce güller açıyor Belaya Roza..."
Seluruh Hak Cipta Dilindungi Undang-Undang
Bergabunglah dengan komunitas bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang dipersonalisasi, simpan cerita favoritmu ke perpustakaan, dan berikan komentar serta vote untuk membangun komunitasmu.
anda mungkin juga menyukai
BEŞ ÇEYREK
Her yangın küle dönüşmez. Bazen başka bir şeye dönüşür, başka birine başka bir ateşe. Yok olmaz yok etmek için var olur. Yüzbaşı Yıldırım Altay Köz, harelerinde alevler ve kor olan asker, küllerini özel bir operasyon da savurmuş, uğradığı ihanetin faturasını kirlenmiş dünyaya kesmek için ülkesine dönecek, oyunu yeniden yazacak düşmanı kendi ininde alt edecekti. Aşk başından def ettiği başka bir belayken Yüzbaşının kalkanını bir çift göz delecekti.
AZAZİLİN İNİ
Tesadüfün üç kurşunu vardır. İlk ikisinden kaçsan bile üçüncüsü tarafından vuruluyorsan, kaderin orada yeniden yazılıyordur. Bazen isabet eden bir kurşun, sıyıran iki kurşunun açabileceği darbeden fazlasını tek seferde açıp, hiç edebilir emeklerini ve kaderin doğan güneşi yakabilir tenini. Belçin Darya Tekin, bir gece vakti her zaman bildiği yollardan geçerken sonunun farklı olacağından, o gece kayan bir yıldızın tesadüfün ateşini yakacağından habersizdi. Hazar Cihangir Soykan, bir gece vakti ilk kez bilmediği yollardan geçerken sonunun aynı olacağından, o gece kayan bir yıldızın yaktığı tesadüf ateşinin onun ocağında söneceğinden habersizdi. Azazilin ini o gece Azazel'in kalbinde, bir kapının arkasında gizliydi. Belçin Darya, kuzeni ile eğlenmek için çıktığı gece o kapıyı aralamak ve ardındaki yabancıya yardım etmek zorunda kalırken, çevresi tarafından umutsuz gözlerle bakılan kaderi bir çift göze değince değişecekti. Hazar Cihangir Soykan'ın yolları, Belçin Darya'ya çıktı; denizde olmayan iz, onun gözlerinde saklıydı. Bir gece vakti kader yeniden yazıldı, gündüz tesadüfle yazılanı kabul etti.
Gece
Çağan, ünlü bir iş adamının kızı olan Gece Akyol'un hayatına dikkat dağıtması için göreve gönderildiğinde neden bu işi yapmakta olduğunu sorgulamaya başlar. Ancak büyük bir sorunu vardır. Gece'yi kazanmaya çalışırken kendini kaybetme tehlikesiyle karşı karşıyadır. Acaba bu başa çıkabileceği kadar kolay bir iş olacak mıdır? -Büşra KöprüLengkap
Yalancı Liman
Bütün hayatım, babamın gölgesinde bir oyunuydu. Ailemin düşmanı olan kadını sevdiğim için, ona olan aşkımı o zamanlar herkeste saklamak zorundaydım. Onu kaybettim. Bir trafik kazası, Balım'ın bütün anılarını sildi. Tek hatırladığı şey: Sevgili olduğumuzdu. Ve ben... Onun bu yalana sığınmasına izin verdim. Ona, aşkımızla ilgili kocaman, pırıl pırıl bir yalan söyledim. Çünkü gerçek, onu ve sağlığını mahvederdi. Ama kuralları değiştirmeye oynayacaktım. Babamı ve medyayı Balım uğruna karşıma alacaktım. Balım için herşeye razıydım. Ailemle ve medya ile başa çıkıp Balım'ı korumak ve onu bu oyuna inandırmak benim görevimdi. Bakalım bununla nasıl başa çıkacaktık? O gerçekleri hatırlarsa, ben biterdim. O gerçekleri hatırlarsa, o da biterdi. O gerçekleri hatırlarsa, bizde biterdik.
KAN DÜĞÜMÜ
KİTAP FİNALE YAKIN DÜZENLENECEKTİR! (İlk kitabım olduğu için acemice yazılmış ve mantık hataları barındırabilir, daha sonradan değiştireceğim düzenleyeceğim yerler olacaktır.) ☀️ İki kalbi sonsuza dek mühürleyecek olan kan düğümü atıldığında, bu kararın karşısında duracak herkesin dili lâl olacaktı. Kahve gözlü adam, elini güneşe uzatmaya cesaret ettiğinde, kalbinde yanmaya başlayacak kor ateşten kaçamayacaktı. "Öyleyse, kendi ellerinle bana ölüm fermanını mı veriyorsun, Axin kızı?" "O ferman çok uzun bir zamandır senin ellerinde zaten, Veznedar." Günahların bedeli iki cana mal oldu. Biri ela gözlü kadın oldu, diğeri ise kahve gözlü adam. Evin'in beklenmeyeni Azer oldu. Azer'in bir haber olduğu ise Evin... 🔥 Dikkat!🔨 Bu hikaye tamamen hayal ürünü olup, gerçek kişi, yer veya olaylarla herhangi bir ilişkisi yoktur. Ayrıca, hikaye içerisinde küfür ve şiddet gibi unsurlar yer alabilir. Uygun olmayan içeriklere karşı hassas olan okuyucuların dikkatine sunulur. (Konu ve olay örgüsü tamamen bana aittir!) 🌪️-KAN DÜĞÜMÜ adına sahip ilk kurgudur-🌪️
SARRAF
"Ama bilmelisin; Sarraf tüm değerli taşları satar, bir tek Yakut'u kendine saklar." - Birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı ve korkup uzaklaştığımızda bağımızı yitirdik. Geri döndük, kazanacağımızı sandığımız her an kaybederek inancımızı yitirdik. Birbirimizi yitirdik. Kendimizi bitirdik. Ve geriye, birkaç hatıradan başka hiçbir şey kalmadı; ama onları da anımsayamıyoruz. Çünkü çok sevip de yine yenilmekten korkuyoruz. Fakat onsuz bir savaşın galibi olmak fazlasıyla vahim, bu yüzden onu sevmek- Unutmamam gerekli; birbirimizi severek gururumuzu yitirdik, ihtiraslarımızın esiri olduğumuz yerde aklımızı...
MAVİLER EZELDEN YANGIN | DÜZENLENİYOR
"İpi geçiren baban ve abin olabilir ama... Sandalyeyi iten sendin." Kılıç Karaman her şeyi geride bırakarak yeni bir sayfa açmaya çalıştı. Normal bir hayat sürmeyi başarır mıydı bilmiyordu ama artık onun ismini geçirmek istemiyordu sayfalarında. Çocukluğu olan kadınla geçirdiği tüm anıların üzerini karalamaya çalışıyordu. O kadın; Gazel Saraç'tı. Kılıç Karaman'ın ne yaparsa yapsın unutamadığı, sayfalarından silmesine rağmen kalbinden söküp atamadığı kadındı. Geçen bu üç yılda tekrardan bir araya geldiklerinde, onlara karşı sayısız oyun oynandığının farkında değillerdi. Başkalarına rağmen, en çok da birbirilerine rağmen bir olmayı başaracaklar mıydı? Herkes biliyordu; maviler ezelden yangındı. "Geçmişim dikiş tutardı; geleceğimi kanatmasalardı." ♙Lengkap
ZAMANIN GÖLGESİ
Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.
Kumarbaz Kırmızı
O ise bana elini uzatmadan önce dikkatle yüzümü süzdü. Bir an her şeyi görebilecek sandım. Dudaklarımın kıyısında ve gözbebeklerimde sakladığım bütün sırlara tek bir bakışla vakıf olacak, birilerine beni buradan apar topar götürmeleri için talimat verecek, soyunduğum bu macera daha başlamadan sonlanacak zannettim. Korkum içimde kaskatı kesildi. Ama zannettiğim gibi olmadı. Yüzümdeki bakışların sahibi dudaklarında küçük bir tebessümle bana elini uzattı. "Ben de Destan," dedi. "Destan Zorbey." Elimi avucuna bıraktığım anda söndüremeyeceğim bir yangına adım adım ilerlediğimi biliyordum. İçimde çaresiz bir kadın çığlıklar atarak bana kaçmamı söylese de ben durdum, gülümsedim ve belki de bir katile neşeyle "Memnun oldum," dedim.Lengkap
Cahit Zarifoğlu
Duygu dolu, Zarifçe kağıda dökülmüş satırlar...Lengkap
Başı Yok Sonu Çok
Bu kurguda argo, küfür ve yetişkin içerik barındıran sahneler bulunmaktadır. ●○●○● "Beni sokmaya çalıştığın kalıpta olmadığımı sen de ben de gayet iyi biliyoruz." Ne kast ettiğini gayet net anlamıştım sanırım. Ona sürekli abi dememi kast ediyordu. "Üstelik ben de seni uzun süredir o kalıpta görmüyorken," gözlerimin tam içine bakarken kısık sesle tamamladı cümlesini. "Birbirimizi kandırmanın alemi yok." Bir elini başımın yanındaki duvara yaslayıp iyice sokuldu bedenime. "Ya sen yanlış görüyorsan, ben seni tam olarak o kalıpta görüyorsam?" Yüzünü boyun girintime yaklaştırmasıyla elini yaslamadığı taraftan duvar ile arasından çıkmak için hamle yaptım. Diğer elini de duvara koyarak engel oldu bana. "Senin aksine bedenin o kadar dürüst ki Betül, inkar etmelerinin hiçbir önemi yok artık." Ellerimin her ikisini de ince gömleğin altındaki sert bedenine bastırarak kendimden uzaklaştırmaya çalıştım. Milim kıpırdamadı tabi ki. "Yanlış görmüşsündür." Başını boyun girintimden çıkardı. Dudaklarını aniden anlıma bastırdığında şok içinde kaldım öylece. Ani hareketiyle kapanan gözlerimi bir süre sonra dudaklarını anlımdan çekse de açmadım. "İnkar etmekte serbestsin Betül ama ben az önce adımın yazılı olduğu yere dudaklarımı bastırdım," demesiyle daha sıkı kapadım gözlerimi. Sonra beni öylece bırakarak koridorun sonundaki odasına girdi, gözlerimi açmasam da uzaklaşan bedeninden ve kapı sesinden anladım. Elimi anlımda gezdirirken şapşal gibi gülümsedim kendi kendime. Annem hep kaderimizin avuç içimizde yazdığını, alnımızda da kaderimizdeki adamın adının yazılı olduğunu söylerdi. ○●○●○● #Genelkurgu 5# 24 Temmuz #Romantizm 5# 15 Ağustos #Aşk 4# 11 Ekim #Gençkurgu 5# 21 Ekim #Mizah 1# 27 OcakLengkap
GEÇMİŞİN İZİ
Her gün ölür mü bir insan? Her gün ölüyordum. Peki öldüğü gibi dirilir mi bir insan? Öldüğüm gibi diriliyordum... ... BU HİKAYEDEKİ OLAYLAR TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR. GERÇEK KİŞİ VE KURUMLARLA BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR! Yayınlama Tarihi: 26 Nisan 2022 (Kapak tasarımı bana aittir.) ❗️+18 içerir❗️
Kara Kutu Suskunlar
1.Kitap Tamamlandı ✅️ 2.Kitlap Yakında ⏳️ Su , ateşi sevmişti. Ateş su için kendini yakmış geriye kor kalmıştı. Bir eli enseme gitmiş diğer elini belime bastırmıştı. Başımı geriye doğru yatırdığımda kalbim göğüs kafesimi zorlamıştı. "Yapabilecek misin ?" dedi okyanusu alevler içindeydi. Yakmıştım , okyanusu kendi ateşiyle yakmıştım. "Benden intikam alabilecek misin ?" Yandım. Sular da yanardı. Yandım. Ensemde ki elini boynuma kaydırdı. Parmak ucumda iyice yükseldiğim de baş parmağı şah damarımın üstünü yavaş yavaş okşuyordu. "Evet ," dedi yüzüme iyice yaklaşırken "Cevap vermeyecek misin?" Gözlerimde ki ifade değişti. Kor karşımdayken şartları eşitledim. Bozkurt'a karşı Kor. Güzel bir oyun olacaktı. "Yan karakter mi ?"dedi cevap vermemi beklemeden "Baştan sona sen olmuşken bana layık gördüğün yer yan karakter mi?" Kaşları çatıldı yanan okyanusları şiddetle kıyıya vurdu. Alevleri evleri yakmaya başladı. Suyu görenler umutlandı ama su ateşi söndürmek için değildi. Boğmak içindi. 🎭 Yayınlanış Tarihi : 27 Nisan 2023 Wattpad'e tekrardan dönüp yayınlanış tarihi : 07.02.2025 💢Yazar Notu💢 Bu isimle yazılan ilk ve tek kitaptır. Hakları saklıdır. 🎭
AŞK-I FEVERAN (ARA VERİLDİ)
Ankara'nın kalabalığından Mardin'in kadim taş sokaklarına savrulan Ruhefza, babasının borçları yüzünden eski bir dostunun oğlundan yardım istemesiyle kendini Miran Kandemir'in hükmü altındaki bir dünyada bulur. Miran'ın sertliği, suskun ama buyurgan bakışları ve tavizsiz karakteri Ruhefza'nın kırılgan ama isyankâr ruhuna çarparak büyük bir yangını başlatacaktır. Ama kader ona en büyük ihaneti babasının dilinden fısıldayacaktır: Miran'ın babasını öldüren, kendi babası Mustafa'dır. Mustafa, kızı için son bir iyilik yaptığını düşünerek onu "bir ay sonra döneceğim" diyerek Miran'ın konağına bırakır ve sessizce ortadan kaybolur. Ruhefza, babasının sözlerine güvenerek konakta kalmaya razı olur, ama bu konağa girerken bir gün oradan asla çıkamayacağını, Miran Kandemir'e mahkûm kalacağını henüz bilmemektedir. Miran ve Ruhefza birbirleriyle sürekli sürtüşür, Mardin'in katı gelenekleri arasında sıkışıp kalırlar. Miran, Ruhefza'nın hayatına en ince detayına kadar karışırken aralarındaki gerilim karşı koyamadıkları bir çekime dönüşür. Derken Mustafa yaralı halde konağa geri döner ve son nefesinde Miran'ın gözlerinin içine bakarak "Kızımla evlen, bu son isteğimdir" der. Ruhefza dehşete düşer, Miran karşı çıkar ama Mustafa'nın ölümü, konağın duvarlarına ağır bir vasiyet gibi çarpar. Miran ve Ruhefza istemeden de olsa evlenirler. Bu evlilik, ikisi için de bir cehennemle bir cennet arasında sıkışmış bir sınavdır. Birbirlerine sert ve acımasız davranırlar, kalplerindeki sevgiyi kabul etmemek için direnirler. Ancak en büyük kavgalarının ardından kırılan duvarlar, ikisini de birbirlerine aşklarını itiraf etmeye mecbur bırakır. Mutlularken kader son darbeyi vurur. Miran, babasının katilinin Ruhefza'nın babası olduğunu öğrenir. Artık aşk, ihanete; tutku, intikama; huzur, cehenneme dönüşür. AŞK-I FEVERAN
Doğu'nun Işığı
Hayat onu karşıma ansızın çıkardığında, aslında yıllardır içimdeki boşluğu başkalarının varlığıyla doldurmaya çalıştığımı fark ettim. Meğer eksik olan hep oydu. Ben Mardin'in serin gecelerinde gökyüzünde süzülen bir kuş gibiydim; o ise damın kıyısında, sessizce beni izleyen bir çocuk... Aynı şehrin, aynı kaderin ama bambaşka yalnızlıkların insanıydık. Biz, kaderi en başından yazılmış iki aşıktık. Gök ile yer birleşti; zaman, mesafe ve suskunluk anlamını yitirdi. Çünkü biz ezelden beri birbirine bağlıydık. 𝘽𝙪 𝙗𝙞𝙧 𝙗𝙚𝙧𝙙𝙚𝙡 𝙝𝙞𝙠𝙖𝙮𝙚𝙨𝙞 𝙙𝙚𝙜𝙞𝙡, 𝙤𝙙𝙚𝙣𝙚𝙣 𝙗𝙚𝙙𝙚𝙡𝙡𝙚𝙧𝙡𝙚 𝙮𝙖𝙯𝙞𝙡𝙢𝙞𝙨 𝙗𝙞𝙧 𝙖𝙨𝙠𝙞𝙣 𝙝𝙞𝙠𝙖𝙮𝙚𝙨𝙞... 𝙎𝙪𝙨𝙠𝙪𝙣𝙡𝙪𝙠𝙡𝙖𝙧𝙞𝙣, 𝙮𝙖𝙧𝙞𝙢 𝙠𝙖𝙡𝙖𝙣 𝙘𝙪𝙢𝙡𝙚𝙡𝙚𝙧𝙞𝙣 𝙫𝙚 𝙠𝙖𝙙𝙚𝙧𝙡𝙚 𝙫𝙚𝙧𝙞𝙡𝙚𝙣 𝙨𝙖𝙫𝙖𝙨𝙞𝙣 𝙧𝙤𝙢𝙖𝙣𝙞.
ASİSTAN
HİKAYE KİTAP OLACAĞI İÇİN YAYINDAN KALDIRILDI. Kadın acıya inanıyordu. İnsan dünyaya acıyla geliyordu ve acıyla göçüp gidiyordu. Bir annenin acı dolu feryadının ardından dünyaya gelen bebek hayatı boyunca değişik acılar ve sevinçler yaşayarak acı dolu bir nefes bırakıp göçüp gidiyordu dünyadan. Zamanla acının dünyada yaşanması zorunlu olan bir his olduğunu kabullendi. Bunu kabullendikten sonra acının iyileştirici gücü olduğunu keşfetti. Bir yaraya tuz bastığında canının yandığını ama ardından hemen kabuk bağladığını öğrendi. Kadın için acı ihtiyaçtı. İyileşmek için, unutmak için ödenmesi gereken küçücük bir bedeldi ve adam acıtmaya gönüllüydü. ''Canın yandıkça var olduğunu hisseder, var olduğunu hissettikçe güçlenirsin.'' 09.07.2017 Tarihinde yayımlanmaya başlamıştır.Lengkap
KELEBEKLER BİR GÜN YAŞAR
Dilhun kitabında geçen Karan ve Mavi'nin hikayesidir. Bu kitabı anlamak için diğerini okumanıza gerek yoktur. Kırdığın kalbin vebaliyle yaşar, Seni bir daha kalbine almayacağı gerçeğiyle ölürsün. Unutma; Gitmek, ihanet etmektir. Gitmek, seni aslında sevmedim demektir. Gitmek, sana adanmış bir kalbin içine acımasızca tükürmektir. Ve gitmek, En çok sen demektir. Yayınlama tarihi: 14.02.2024
YAZICI ÇİFTLİĞİ
Kendiyle tek bir günü olan Seyla, sırlarını ve o bir günü bu kez biriyle paylaşmayı kabul ettiğinde o birinin neler yapabileceğini de kim olduğunu da bilmiyordu. Kim olduğunu öğrenmek için ise internette adını aratması yeterli olacaktı. Yaşamları internet dizisi olacak kadar şöhret olan bir ailenin, programlanmış bir ürünü gibi yetiştirilmiş varisi Raha Yazıcı, kendi için ilk kez tek başına karar vermişti. Seyla, bu karardan habersiz yasını tutarken bir ev, birçok şeyin kilidi olacaktı.Lengkap
Okuduğum Kitapları Tanıtıyorum
Tanıtımı Yapılan Kurgular Evet düşündüğüm ama ertelediğim ve şimdi okuduğum ,kitapları unutmamak için hem paylaşım yapacağım hem de tanıtacağım ki daha çok herkes okusun ve kitap arayışına olanlar için faydam dokunsun. Okuduğum Kitaplar sizlerle olucak. Eğer sizde kitaplarınızı tanıtmak isterseniz sadece panoma mesaj bırakmanız yeterli olacaktır.
Akşam Güneşim
'Ben en çok akşam güneşini severim Mem. Sarının en masum, turuncunun en tutkulu, kırmızının en şefkatli hali demek çünkü. Ben akşam güneşinin alacasına meftunum. Sen bu aciz yüreğimin akşam güneşisin Mem.' ☀️☀️☀️ Hızlandım. Bir insan kaçtığı bir yere ne kadar hızlı gidebilirse o kadar hızlı gidiyordum. Koştum. Ardımdaki sesler yaklaştı. Geçmişime yaklaştım. Gidebileceğim ilk yere ulaştım. Demir kapılı konağın önünde durduğumda elimdeki bıçağın kabzasını vurdum. Nefes nefeseydim. Soğuk yakıyordu. Boğazımı yakıyordu. Tenimi yakıyordu. O soğuk yakıyordu ama ben donuyordum. Titriyordum baştan aşağı. Elimdeki kanlı bıçakla vurdum kapıya tekrar tekrar. Ayak sesleri bana yaklaşıyordu. "Mem!" diye bağırdım yıllar sonra. Adı dilimden dökülünce içim dalgalandı. Sesim titredi. "Mem, aç kapıyı!" Gözlerim buğulandı. Adım sesleri kulağımda yankılanıyordu şimdi. Kalbim, göğüs kafesimden taşıyordu. Kirpiklerim bile titredi. O zelzelede birkaç damla döküldü soğuğun kuruttuğu yanaklarıma. "Aç kapıyı, Mem! Aç ne olursun, aç!" Adım sesleri durdu arkamda. Bulmuşlardı beni. Yakalanmıştım işte. Memet kapıyı açmamıştı. Kapıyı ilk ben kapatmıştım bize. Ama bu gece her şeye rağmen bana açamaz mısın Mem? Göz kapaklarım kapandı. Kucağımdaki valizin içinde oğlum ağlıyordu. Elimdeki bıçağın bulandığı kan şimdi kuruyacaktı. Son kez kaldırıp vurdum kapıya. İçimle titredi sesim. Ağladım. "Mem... Duymuyor musun? Sesimi duymuyor musun? Aç kapıyı! Aç kapıyı Mem." ☀️☀️☀️ 'Senden sonra en çok akşam güneşinden nefret ettim Zühre. Sarının en güçsüz, turuncunun en yalancı, kırmızının en zalim hali demekti artık. Ben bir akşam güneşinin alacasında zincire vurdum sevdamı. Sen yüreğime kazınmLengkap
Her yangın küle dönüşmez. Bazen başka bir şeye dönüşür, başka birine başka bir ateşe. Yok olmaz yok etmek için var olur. Yüzbaşı Yıldırım Altay Köz, harelerinde alevler ve kor olan asker, küllerini özel bir operasyon da savurmuş, uğradığı ihanetin faturasını kirlenmiş dünyaya kesmek için ülkesine dönecek, oyunu yeniden yazacak düşmanı kendi ininde alt edecekti. Aşk başından def ettiği başka bir belayken Yüzbaşının kalkanını bir çift göz delecekti.
Detail lengkapPanduan Muatan