Pomiędzy stacjami

Pomiędzy stacjami

  • WpView
    Leituras 9
  • WpVote
    Votos 0
  • WpPart
    Capítulos 1
WpMetadataReadMaduroEm andamento
WpMetadataNoticeÚltima atualização ter, set 8, 2020
Wyobraź sobie, że na świecie, prócz ciebie i garstki innych, nie ma już nikogo. Że teraz tym światem jest podziemne metro, a praktycznie każda stacja jest oddzielnym małym organem w tym nienaturalnie działającym ciele tuż pod samą Moskwą. Wyobraź sobie, że każdy dzień jest walką o przetrwanie i próbą zachowania choć odrobiny człowieczeństwa, która jest towarem mocno deficytowym. Wyobraź sobie, że nie pamiętasz jak wygląda zielona trawa i rwący górski potok. Nie pamiętasz też zapachu powietrza zaraz po burzy, czy chociażby smaku ulubionego soku. Wyobraź sobie, że wszystko, co brałeś do tej pory za pewnik, zostało zmiecione z powierzchni ziemi, a ty, mając na sobie jedynie proste ubranie i paczkę gum do żucia w kieszeni, musisz się przystosować do nowej, okrutnej i pełnej bólu rzeczywistości. Witamy w Metrze. W świecie, w którym przeżyjesz lub umrzesz. __________________________ Twór pisany wraz z Kotem, który nie dość, że znowu betuje, to jest winny tego całego zamieszania. To On mi pokazał książki Głuchowskiego. Także Jego wina, że "Pomiędzy stacjami" w ogóle zaczęło powstawać.
Todos os Direitos Reservados
Junte-se a maior comunidade de histórias do mundoTenha recomendações personalizadas, guarde as suas histórias favoritas na sua biblioteca e comente e vote para expandir a sua comunidade.
Illustration

Talvez você também goste

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • 𝒪𝒦 𝒪𝒦 𝒪𝒦 // 𝒪𝓀𝒾
  • [T] Carpathian | Dramione
  • JEDEN WERS || OKI
  • Ninjago || My Lightbringer
  • teacher's pet | yoonmin
  • CEO
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

Mais detalhes
WpActionLinkDiretrizes de Conteúdo