Pomiędzy stacjami

Pomiędzy stacjami

  • WpView
    Reads 9
  • WpVote
    Votes 0
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Sep 8, 2020
WpInfo
Fanfic
Wyobraź sobie, że na świecie, prócz ciebie i garstki innych, nie ma już nikogo. Że teraz tym światem jest podziemne metro, a praktycznie każda stacja jest oddzielnym małym organem w tym nienaturalnie działającym ciele tuż pod samą Moskwą. Wyobraź sobie, że każdy dzień jest walką o przetrwanie i próbą zachowania choć odrobiny człowieczeństwa, która jest towarem mocno deficytowym. Wyobraź sobie, że nie pamiętasz jak wygląda zielona trawa i rwący górski potok. Nie pamiętasz też zapachu powietrza zaraz po burzy, czy chociażby smaku ulubionego soku. Wyobraź sobie, że wszystko, co brałeś do tej pory za pewnik, zostało zmiecione z powierzchni ziemi, a ty, mając na sobie jedynie proste ubranie i paczkę gum do żucia w kieszeni, musisz się przystosować do nowej, okrutnej i pełnej bólu rzeczywistości. Witamy w Metrze. W świecie, w którym przeżyjesz lub umrzesz. __________________________ Twór pisany wraz z Kotem, który nie dość, że znowu betuje, to jest winny tego całego zamieszania. To On mi pokazał książki Głuchowskiego. Także Jego wina, że "Pomiędzy stacjami" w ogóle zaczęło powstawać.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Należę Do Ciebie, Baby | Oskar Oki Kamiński
  • CEO
  • Potwór, który nie chciał zbawienia | Damon Salvatore
  • teacher's pet | yoonmin
  • BACKSTAGE PASS | OKI
  • [T] Carpathian | Dramione
  • Rodzina Monet| Maddie Inesa Monet
  • Ninjago || My Lightbringer
  • JEDEN WERS || OKI

Oskar „Oki" Kamiński żyje w świecie, w którym wszystko jest głośne: sceny, światła, ludzie, oczekiwania. Nauczył się grać role i znikać w tłumie, nawet gdy wszyscy patrzą tylko na niego. Dopiero poza sceną zostaje cisza, ta prawdziwa, w której nie trzeba nic udowadniać. Oktawia Jaworska od zawsze wiedziała, że nie męczy jej hałas, tylko samotność. Interesują ją rzeczy niewypowiedziane, momenty zawieszone pomiędzy jednym spojrzeniem a drugim. Nie szuka fajerwerków, tylko obecności, która nie znika, gdy gasną światła.

More details
WpActionLinkContent Guidelines