Gül Kurusu Renginde

Gül kurusu renginde hayalleri vardı onun. Hayatı umursamadan en güzel hayallerini bu renge boyamıştı. Fırçayı alıp boyaya batırırken kimseden izin almamıştı. Asi adımlarını atıyordu hayata. Gül kurusunun her tonu tabloya yansırken yaratdığı küçük dünyasını izliyordu. Her şeye rağmen gülümsedi ve kalemini alarak içindekileri bu tabloya yazmaya başladı.

Tablo o kadar büyüktü ki, yazıp bitirmeye ömrünün yetemeyeceğini biliyordu. Ama her anının - bu an iyi ya da kötü olsun hiç fark etmez - bir hatıra olarak kalmasını istiyordu. Böylece belki bir gün insanlar gül kurularının içinde saklı tabloyu bulabilir, kimseye anlatamadıklarını bu tabloya dökebilirdi. Ve belki bir gün bu tablo tamamlanır, insanlar dertlerinden kurtulurdu.