BAŞHEKİM (TAMAMLANDI)
- LECTURAS 498,168
- Votos 23,149
- Partes 58
"Keşke hep çocuk kalsaydın,hep o masum çimen gözlü kız olsaydın."
"Ben hala masumum Hamza."
"Değilsin,inan öyle olsaydın çoktan kalbimde bir yerin olmuştu."
#Namaz1
#Tefekkür1
#Sevap1
#Allah1
#Helal1
#Kuran1
#Ankara1
#İman1
#Hanım1
#Haram1
#Günah1
#Zehra1
#Eş1
#Love1
#Dava1
Todos los derechos reservados
#1
tefekkür
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Quizás también te guste
YAKAMOZ
Gecenin karanlığında, Ural Kozan'ın arabası, ormanın içindeki o gizli kaleye, prensesine, ortağına, en büyük sırrına doğru yol alırken, İstanbul'un tepesinde görünmez bir çığ büyüyordu. Lavin Erçetin'in çığı. Ve bu çığ düştüğünde, altında kimlerin kalacağı artık belliydi. Haluk Soykan, o gece evine döndüğünde kasasındaki son paraları kontrol etti. Yetmiyordu. Kurtuluş yoktu. Tek çare kalmıştı. O gizemli kadınla, Lavin Erçetin'le her ne pahasına olursa olsun görüşmek. Gerekirse yalvarmak. Bilmiyordu ki, yalvaracağı kişi, öldü diye toprağa verdiği öz kızıydı. Meyra Soykan, o gece piyanosunun başında, babasının bu çaresizliğini hissetmişçesine, en hüzünlü ve en sert notasını basıyordu hayata. Re minör. Ölümün ve intikamın tonu. Savaş resmen başlamıştı.Concluida
Mutlu Mesut 🧵Tamamlandı🧶
Asker yareni olmak en son istediğim şeyken şimdilerde ettiğim tek duam oldu.Concluida
İSYAN
Elimde tuttuğum yazmayla yavaş adımlarla yürüyordum. Bu yolun sonu nereye gidiyor hiç bilmiyordum. Gözlerimin yaşı kurumuş, bitmişti. Nefes alırken göğsümden yükselen büyük bir ağrı vardı. Saçlarımın kökleri acıyor, yüzümün her yanı cayır cayır yanıyordu. Çok değil yaklaşık on dakika önce yaşadıklarım yüzünden bu haldeydim. Gözyaşlarımı bırakmadan adımlarımı hızlandırdım. "Şimdi değil, birazdan. Dayan Güleycan, dik dur, az daha dayan."
yarım Kalan söz
**"Bazı aşklar vardır... kavuşmak için değil, sabretmek için yazılır. Göktuğ... görevine bağlı, sert bakışlarının ardında koca bir yalnızlık saklayan bir asker. Betül... kaderine razı olmuş, sabretmeyi öğrenmiş bir kadın. Bir görücü usulü... Bir kalp... Ve yarım kalmış bir söz... Hiç tanımadığı bir adamın adı, bir gün Betül'ün kalbine yazılır. Ama bu hikaye sadece bir aşk değil... Sabır, imtihan ve kaderin en ağır halidir. Çünkü bazı kavuşmalar... çok geç gelir."**
Feride | Tamamlandı
''O şerefsizle hiç bir yere gitmeyeceksin!'' Dediğinde sessiz kaldım, ateş gibi yanan bakışları bana döndüğünde volta atmayı bırakmış bedenini tamamen bana çevirmişti. ''Duydun mu?'' ''Duydum Kerim abiciğim!'' Dedim Hande'nin söylediklerine atıfta bulunarak. ''Ne abisi ulan? Siz beni komple delirteceksiniz!'' Söylediğine karşılık ona doğru bir adım atıp çatık kaşlarımla söze girdim. ''Ne oldu? Hande söylerken hiç itiraz etmiyorsun ama!'' Kafasını yukarıya doğru kaldırıp derin bir nefes bıraktığında adem elması yutkunmasıyla birlikte hareketlendi. ''Ya sabır!'' ''Sana binlik tesbih alayım bol bol sabır çek... Bu kafayla seni ancak o keser!''Concluida
Yılanın Kızı
Pusat Ali Şahoğlu, en yakın dostunun kız kardeşi Gökbeyaz Çakır'ı kurtarırken istemeden katil olur. Onun için hapse girer, dört sene yatar, elinden birçok fırsatı kaçırır, sözlüsü Suna tarafından terk edilir ve yaralı, ihanete uğramış bir adam olarak hapishaneden çıkar. O çıkarken, Virankaya'da anlı şanlı bir düğün başlamak üzeredir: kardeş bildiği, kardeşini kurtarırken katil olduğu Baran Çakır ile, eski sözlüsü Suna'nın düğünü. Virankaya artık bir savaş beklemektedir. Yörenin iki güçlü ailesini de kasıp kavuracak, tam ortasında da iki büyük beyi birbirine düşüren Suna'nın olduğu bir savaş... Fakat hiçbir şey beklendiği gibi olmaz. Sebebi Pusat Ali Şahoğlu'nun çıkar çıkmaz Suna'ya değil de, kimsenin beklemediği birine yönelmesidir. Gökbeyaz Çakır'a. İNTİKAM SÖZCÜĞÜNÜ FAZLASIYLA İÇERSE DE İNTİKAM OLAY ÖRGÜSÜNÜ İÇERMEZ :)Concluida
EHVENİŞER
*TAMAMLANDI* Ehven-i Şer: Kötünün iyisi. 10 bölümlük kısa bir hikaye. Eslem'in Dünyasına hoş geldiniz.Concluida
URVE
| TAMAMLANDI | Hifa ve Talha Hifa birçok şeye sahip olsa da onlarla tatmin olmamıştı. İçinde bir boşluk vardı. Aşkı fani şeylerde aramıştı. Ta ki Rabbine aşık Talha'yı görene dek. Tevafuk: Kaderin kalbe dokunuşuydu. Bazı imtihanlar, sabır, teslimiyeti ve tevekkül ün hikâyesi. Hızla gözyaşlarımı silip, sinirle "Bana abilik yapmana gerek yok! istemiyorum anlamıyor musun?" dedim. Omuzlarını düşürüp, gözlerime baktı, o nadir anlardan biriydi bu. "Ne? Abilik mi? Sana abilik yapmıyorum." dedi kırgınca. Ardından "Sen anlamıyorsun." dedi sessizce. Ben neyi anlamıyordum? "Allah'ın rızasını umarak birbirine sırt dönen gençleri Allah bir gün kavuşturur." 9/5/23 şiir kategorisinde 2. Sıradaydık. :)Concluida
Leyla ile Karabağırlı
Seha Bey bir ayağını öne atıp ona dengesini vererek şöyle bir durdu. Leyla'yı kısacık üstün körü süzdü. Rahatsız eden bir bakış değildi ama olmasa da olurdu yani. Leyla neler oluyor diye düşünüyordu. "Küçüksün." dedi adam, burnunu çekti. "Gözüm de tutmadı pek seni. Biraz büyü. Bakalım hale yola gelecek misin..." Leyla'nın gülümsemesi soldukça soluyordu. Gözü tutmamıştı madem gelin odasına ne diye sokmuştu bu herif onu? Hale yola gelmek ne demekti? Ah bir eski Leyla olabilseydi ona hali de yolu da gösterirdi ama kaç gündür yaşadıkları onu bitap düşürdüğünden karşılık vermek için laf gelmiyordu aklına. "Eğer aynı yastığa baş koyasım gelirse, haberin olur. Sana söylerim." dedi adam. Leyla'nın gülüşü tamamen düştü bu sefer. Ne ince düşünceli adam! Ya habersiz gelse ne olurdu?! "Ama ben bunu yapmazsam eğer, sen aşkımdan ölsen bile bana gelmeyeceksin." ••• -Yaş farkı içerir- ~hikâyemiz 1989 yılında başlamaktadır~Concluida
Gül Krallığı: Güneş'in Doğuşu
Kraliçe olmak ne demekti?sadece bir krallığa hizmet etmek mi yoksa tüm ruhunu bu yolda harcayacak olmak mı?bunun cevabını bulduğum gün gerçek hayatıda bulacaktım. Ben kraliçe Amber;sinirli,yumuşak kalpli hatta bazen sınırları bile zorlayan bir kraliçeyim.Kalbimi önce onu kıracak insanlara ardından onu sahiplenecek insana emanet ettim. "Acıdı mı?" "Kalbim daha fazla acıdı"Concluida
Gecenin karanlığında, Ural Kozan'ın arabası, ormanın içindeki o gizli kaleye, prensesine, ortağına, en büyük sırrına doğru yol alırken, İstanbul'un tepesinde görünmez bir çığ büyüyordu. Lavin Erçetin'in çığı. Ve bu çığ düştüğünde, altında kimlerin kalacağı artık belliydi. Haluk Soykan, o gece evine döndüğünde kasasındaki son paraları kontrol etti. Yetmiyordu. Kurtuluş yoktu. Tek çare kalmıştı. O gizemli kadınla, Lavin Erçetin'le her ne pahasına olursa olsun görüşmek. Gerekirse yalvarmak. Bilmiyordu ki, yalvaracağı kişi, öldü diye toprağa verdiği öz kızıydı. Meyra Soykan, o gece piyanosunun başında, babasının bu çaresizliğini hissetmişçesine, en hüzünlü ve en sert notasını basıyordu hayata. Re minör. Ölümün ve intikamın tonu. Savaş resmen başlamıştı.
Más detallesPautas de Contenido