The Youth: Tres Marias
- Reads 51
- Votes 0
- Parts 6
Ongoing1h 10m
Last published Fri, Jan 15, 2021
"When I grow up, I want to be an Architect. Tapos ako iyong gagawa ng bahay nating tatlo."
"And I will be an Engineer, then. I will choose great and sturdy materials for our house."
"Since, I want to be a model artist, I can model our house together with you, guys. Tapos magiging famous iyong bahay natin."
"I love you, Paris and Cassy. I will remember you. Kahit na nasa ibang bansa ako, tatawag ako. I promise."
"Take care of yourself, Paris. I will come back to you, I promise. Hahanapin ko lang si Raise tapos magsasama na tayong tatlo. Hintayin mo kami, ha? Hintayin mo ako."
"When will you guys ever come back? I starting to hate promises. Did you guys found each other? I'm still hoping, Cassy and Raise. Your promises are the only thing that makes me strong and makes me believe that you, guys are going to come back to me. Iyong nalang ang alaala ninyo sakin. Ang iyong mga pangako... pangakong pakiramdam ko ay talagang hanggang pangako na lang. I am losing my hope here. Can you hear me?"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
La Abuela
"Stassy don't leave me!" "no!! ahh i won't leave you don't worry" niyakap niya ako habang umiiyak ng biglang sumigaw si Francine. Agad na tumakbo si Stassy papunta kay Francine. "saglit lang Vanessa ah." tinanguan ko lang si Stassy ayokona kasing lumabas natatakot na ako, pero sa kasamaang palad.. "hi vanessa, Do you want to be with me again but not in a dream?" humalakhak ito ng tawa. "you? no!! please leave me alone! no!" gusto kung tumakbo pero di ko magalaw ang mga paa ko. "I've been missing you mahal ko" tawa nitong sambit, naglakas loob akong sigawan siya at sinabi ang mga huling katagang masasabi ko dahil alam kung katapusan kona din ito. "sige!! patayin mo nalang ako total wala na rin lang naman akong magagawa! kahit na anong gawin ko mamamatay rin lang naman ako!" pagtatapang kung sambit, naramdaman kung napangiti ito ng marahan at sinabing papatayin niya talaga ako, ng biglang pumasok sina Kennedy. "wtf! a old person?" tumawa si Kennedy "ito ba? (sabay turo sa tao) ito bang kinatatakutan mo? isang matanda? wala ng magagawa sayo yan Vanessa dahil uugod ugod na yan!" "Kennedy shut up! hindi natin siya kilala." dahil sa takot nasabi ko yun, alam ko rin naman kasing mamamatay na kami. Magsasalita na sana si Kennedy ng biglang... a knife hit Kennedy's throat to make he's alive lose. Wala na si Kennedy, Nilapitan ito ng matanda at agad na binunot ang kutsilyo sa lalamunan ni Kennedy napasigaw nalang ako sa takot, pero di ko alam na para bang sigaw ako ng sigaw, peeo walang boses na lumalabasa na bibig ko. "at ikaw naman mahal ko" sambit ng matanda. bigla niya akong sinaksak, sinubukan ko pag makatakas, pero heto ako nakadapat gustong makalabas ng kwarto, wala paring boses na lumalabas sa bibig ko, ng bigla niyang hinila ang paa ko pabalik sa loob ng kwarto, iniharap niya ako sakanya at tinadtad ng saksak, ang sakit, pero ito na siguro ang katapusan ko, bago ako nawalan ng malay tinanggal niya ang suot niya. "ikaw?"...Complete
Seducing My Hot Butler
Nanginginig pa rin si Ariella habang hinahablot siya ni Kayden palabas ng bar. Ramdam niya ang matigas na pagkakahawak nito sa kanyang pulsuhan, parang kandado na ayaw siyang pakawalan. Tahimik ito buong biyahe pauwi, ngunit umiigting ang mga panga nito habang nag mamaneho, mga mata'y naglalagablab-isang babala na hindi dapat balewalain. Pagkapasok nila sa kwarto, sinarado ni Kayden ang pinto nang madiin. Humugot ito ng malalim na hininga, saka mabigat na tumingin sa kanya. "Ariella... anong akala mo ang ginagawa mo sa dancefloor? Nakita ko kung paanong pinagmamasdan ka ng lahat. At hinayaan mo pa silang hawakan ka." "Bakit? Trabaho mo bang bantayan pati ang bawat galaw ko? O naiinggit ka lang dahil hindi ikaw ang humawak sakin kanina" naka ngisi kong sabi Napalapit si Kayden, halos idikit ang katawan sa kanya. Mariin ang pagkakatingin nito, parang sinisidlan ng apoy ang bawat salita. "Huwag mo akong subukan, Ariella. Alam mong may hangganan ang pasensya ko." Paos na sabi ng binata sa kanya Bago pa siya makasagot, isinandal siya ni Kayden sa pader, ang mainit na hininga nito ay dumampi sa gilid ng kanyang leeg. Naramdaman ni Ariella ang mabilis na tibok ng puso niya-hindi lang dahil sa takot, kundi dahil sa kilig na tinatago niya. "So what now? Are you gonna punish me because of what i did?" Bahagyang napapikit si Kayden, pinipigilan ang sariling damdamin. Ngunit nang muling magtama ang kanilang mga mata, alam nilang pareho-wala nang atrasan. Ang parusang ibibigay niya ay hindi lang tungkol sa disiplina... kundi tungkol sa apoy na matagal na nilang nilalaro. "I will ravish you right now slowly, deliberately until every ounce of defiance melts away. I'll make you tremble beneath my touch, until your pride gives way to nothing but desire. And when you can no longer resist, when the only thing you crave is me, you will beg for more." Husky voice of him at sinunggaban ka agad ng binata ang dalaga. "Ahhhh!! Kaydennn"Complete
THE PROMISE OF POSSESSIVE MAFIA TRILLIONAIRE (HUNTER PEREZ WINTER)
"Im sorry luna but i want to continue what my dad built" pagak naman akong natawa dahil sa sagot niya "Haahha hunter almost 6 years halos sabay na nga tayong lumaki tapos iiwan mo lang ako nag iisip kaba ahhh" galit na asik ko dito hinawakan niya naman ang kamay ko "I will be back i just need to complete my mission" hindi ko mapigilan tumulo isa isa ang mga luha ko "No ayoko wag *sniff* kang aalis *sob* please" umiiyak na ani ko dito niyakap niya naman ako "dont be sad hold my promise my moon i will be back wait me huh iloveyou my rules always fallow that huh" umiling iling naman ako "No sasama ako pupunta din ako sa france please" pakiusap ko dito hinarap niya naman ako "I dont want to involve you here luna ayaw kitang mapahamak trust me lahat ng ginagawa ko para satin din to" umiling ulit ako "Ano ba biro bato sige ka ipag papalit kita kay havier pag umalis ka" pananakot ko dito habang umiiyak "Tsk id*ot do you think i will let that happen syempre sasama si havier sakin" sinamaan ko naman siya ng tingin "See si havier pwedeng sumama ako hindi" maktol ko dito hinawi niya naman ang buhok ko bago hawakan ang bewang ko "Tsk, dont be a hard headed huh ang tigas talaga ng ulo mo" saway neto sakin "pag umalis ka hindin na kita kakausapin kahit kaylan" pag babanta ko dito pinitik niya naman ang noo ko "Tsk, aalis ako sa ayaw at sa gusto mo kaya wag mokong tinatakot diyan since you was borned you are already mine i am right?" ani neto tinaasan ko naman siya ng kilay "Saan mo naman napulot yan" takang tanong ko "yes or no" pinang ikutan ko naman siya ng mata "yes" maikling sagot ko, nagulat naman ako ng mabilisan niya kong halikan "Bastos" galit na asik ko sito "what's wrong with that you told to me you're already mine" maang na sagot neto kaya kinurot ko sya "Sige layas na bwiset" galit na asik ko dito nginitian niya naman ako bago tumalikod mag lalakad na sana siya nang hawakan ko yung braso niya "Joke lang ehhh dito ka lang" mangiyak ngiyak na ani koComplete
I'm HALF A HEART WITHOUT YOU
Baguhang journalist pa lang si Samantha. Nang ma-assign siyang mag-cover ng isang interesting scoop sa Isla Blanca ay nakilala niya roon si Harry Styles, isang sikat na aktor na may personal grudge sa mga katulad niyang journalist. Hindi niya agad ipinagtapat dito ang pakay niya sa islang iyon. They were both enchanted with the beauty of the island. And so with each other. Until Harry learned about the nature of her job. Pero bago pa nito malaman ang talagang pakay niya sa isla ay nagpasya na siyang huwag nang ituloy ang artikulo tungkol dito. Tinangka niyang magpaliwanag sa binata. Ngunit sadyang tila sarado na ang pang-unawa nito sa bagay na iyon. Pagkalipas ng limang taon ay nabigla na lamang si Samantha nang ipatawag siya ng kanilang editor upang personal na mag-interview kay Harry. Dahil siya pa raw mismo ang personal request ng binata. ******** "Why did you do this to me?" galit na pagsabi sakin ni Harry. "A-a-anong ibig mong sabihin?" sabi ko. "Here." may inabot siya sakin ng isang note tapos kinuha ko ito. Tapos nanlamig ang buo kong katawan. May plano naman sana akong itapon yon pero huli na ang lahat. "Ginawa mo na pala sakin to sa loob ng dalawang buwan!.?" galit na tanong niya sakin. And I was speechless and i don't know what to say. "H-harry, magpapaliwanag ako." paiyak na sabi ko. "Wala na! Ginago mo lang ako! Ginawa mo lang akong tanga?!" "N-no Harry! Minahal kita!" humahagulhol na ako sa iyak. "I don't believe you." tapos kusa na siyang umalis sa harap ko. Now It's been five years since nangyari yun. And I really can't forget those memories especially yung pagsasama namin. And I've missed his laugh, smile, eyes and his everything but it's too late now.Complete
THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY
"THE STORY OF THE SECOND FLOOR OF THE UNIVERSITY" Sa isang kilalang unibersidad na matagal nang naitatag, may isang lugar na bihirang napapansin-ang ikalawang palapag ng pinakamatandang gusali sa campus. Sa araw, isa lamang itong tahimik at lumaing bahagi ng paaralan, pero sa gabi... ibang kwento na ang umiiral. Matagal nang usap-usapan ng mga estudyante at guro ang mga kababalaghang nangyayari roon. May mga nawawalang tunog ng yapak kahit walang taong naroon, mga bintanang biglang bumubukas kahit walang hangin, at mga ilaw na nagkikislapan kahit patay na ang kuryente. Ngunit ang mas nakakakilabot-may mga estudyanteng umakyat doon at hindi na muling nakita. Ang iba nama'y bumaba na may basang-uniform kahit walang ulan, namumutla, at tulala-parang may nakita silang hindi kayang ipaliwanag. Pinagbabawal na ang pag-akyat sa ikalawang palapag, ngunit sa bawat henerasyon, may mga matitigas ang ulo-o sadyang curious-na sumusubok tuklasin ang misteryo. Ang hindi nila alam, ang lugar na iyon ay hindi basta lumang silid... ito ay isang bitag. Isang lugar kung saan naiipon ang matinding emosyon ng mga kaluluwang hindi matahimik-mga nawalan ng buhay, ng pag-asa, at ng pangarap sa mismong pader ng unibersidad na ito. At ngayong muli, isang bagong grupo ng estudyante ang napapadpad malapit sa katotohanan. Sa paglalakad nila papunta sa ikalawang palapag, mararamdaman nila ang malamig na hangin, ang biglang pagbagsak ng katahimikan, at ang mga matang hindi nila nakikita-pero ramdam na ramdam. Ito ang kwento ng mga lihim na hindi kayang tuldukan, ng katotohanang gustong itago, at ng isang lugar na dapat sana'y iniwan na sa lumipas na panahon. Ito ang The Story of the Second Floor of the University.
Ignoring My crush Mr ssg Prisedent (secretly a Fairy)
Ignoring my crush Mr ssg prisedent (secretly a fairy) short by IMCMSPSAF. Akisha or Aki. Akisha is good at holding guns or other things just to use when killing people. She is good when it comes to making people suffer. But that doesn't mean she's a bad person. Pinapatay at pinapahirapan lang nya ang mga taong nagkasala sa kanya at gumagawa ng ikinakainis nya o dikaya mga taong balak silang pag tangkaan na patayin. Direct to the point mga masasamang tao. Napunta sya sa isang paaralan dahil sa mission na binigay sa kanya ng kanyang lolo. Ang kapalit naman nito ay babalik sya sa pagiging mafia queen. Bakit kaylangan nya pang mag aral dun?? Nakilala ni aki ang kanilang ssg prisedent na masungit, masama ang ugali at kinatatakutan sa paaralan nila. Dun nag simula ang lahat. Nagustuhan agad ni aki si zach nung makita nya ito at halos araw-araw nya itong binabati. at gumawa pa sya ng paraan para mapunta agad sa classroom nila zach at maging mag kaklase sila. Maging ang naging kaibigan nya ay dinamay nya dito para lang mapansin araw-araw sya ni zach. Ngunit bakit ng dumating si aki sa paaralan na yon wala syang nakilalang kinatatakutan na ssg prisedent?? Bakit ngaba hindi na nila kinatatakutan si zach? Bagkos ay nakikilig pa sila sa lalaking yun kapag nag susungit at nagiging masama ang ugali. Parang sinasabi pa nilang mas lalong gumwa-gwapo ito kahit masama ang ugali nito. Ano ngaba ang nangyari sa paaralan nila zach nung dumating si aki dun? Bakit lahat ng dating studyante duon ay hindi na kinakatakutan si zach? Bakit nung una palang silang nagkita parang ang bilis naman atang magustuhan nila ang isa't isa? Abangan..... Malalaman nyo lamang iyon kapag binasa nyo na ang buong kwento at buong detalye... ♡ ☾____________________☽㋛ The pictures are not mine. they are all just from Pinterest. Sana magustuhan nyo to. Salamat!✫♡Complete
Ang bodyguard Kong Astig
***prologue **** ** Arlyka Zane pov.*** "Ano bang gusto mong malaman huh!. " sigaw ko sa kanya. Hindi sya nagsalita pero mas lalong pang hinigpitan ang hawak nya sa kamay ko. " gusto mong malaman na mahal na kita huh! yun ba?! Nasa dinami daming lalake na pwde kong magustuhan na hindi magkasing ugali mo na isang lalake na deserve para sakin pero hindi eh, Kasi kahit anong gawin ko ikaw ang laman at sinisigaw nitong letcheng puso ko ." Sabi ko sabay duro sa may bandang dibdib ko habang umiiyak na. Nanatili paring tikom ang bibig nya at matamang akong tinititigan Pinahid ko ang mga luha ko at tumawa ng pagak. "Pero ano nga ba ang mapapala ko sayo sa isang hamak na player na mahilig paglaruan ang mga babae at ako naman tong si tanga nahulog sayo na isang hamak na bodyguard mo lang na wala namang kwenta kumpara sa sa mga babaeng nakakasalamuha mo . I am nothing compare to them Im a nobody who is falling for some---" Hindi ko natapos ang sasabihin ko ng bigla na lamang nya akong hilahin papalapit sa kanya at mabilis na hinalikan ako.nanigas ako sa kinatatayuan ko at namilog ang mata sa ginawa nya. Ilang minuto din ay tumigil sya at pinagdikit ang aming mga noo at titig na titig sya sa mata ko at nagsalita sya na syang ikanawindang ko. " i love you so dumb much lyka and i've been waiting to here that from you that you love me too." puno ng sensiridad nyang sabi sakin . bago pa man ako makapagsalita eh Hinalikan nya na ako ulit at sa pagkakataong ito tumugon na ako. **** sneek a pick.**** thank you.....Complete
My Brother's Hurtful Words (Completed)
Isang batang babae, ang nakaupo sa tabi ng bintana, ang kanyang ilong ay nakasandal sa malamig na salamin. "Masaya siguro kami kung hindi sila nawala sa amin,bakit napakadaya ng mundo?" Sa labas, ang mundo ay isang makulay at matunog, ngunit sa loob, nakakaramdam siya ng isang kawalan na tumutunog sa kanyang dibdib at unti unti napupuno ng kalungkutan at pananabik na makasama ang kanyang nakakatandang kapatid na ngayon ay mas malamig sa yelo kung tratuhin siya. Araw-araw, pinapanood niya ang ibang mga bata na naglalaro, ang kanilang tawanan ay tumatalbog sa mga pader, isang paalala ng kagalakan na hindi niya naranasan sa loob ng maraming taon. Ang kanyang kapatid na lalaki, ang kanyang tagapagtanggol, ang kanyang mapagmahal, ay wala na. Mahigpit niyang hinahawakan ang isang kupas na litrato, ang mga gilid ay makinis mula sa hindi mabilang na paghawak, at bumubulong ng isang tahimik na panalangin, umaasa na sa isang lugar, sa paanuman, maririnig niya ang kanyang pagnanais. "Hinihiling ko na sana ay bumalik na kami sa kung ano ang trato namin noon.Namimiss ko na siya,namimiss ko na ang mga oras na nasa tabi ko siya at pinapatahan,inaalagaan,minamahal ako ng kuya ko." Unti unti nagsilaglagan ang mga luha na kanina pa niya pinipigilan. "K-kuya....k-kuya f-flavin ko!" ~~~~~~~~~~~~~~ Start: September 03,2022 End: August 20,2023 Edit Date:Sept 16,2023 Finish: June 23,2025 Edit Date Again:Jan 22,2026Complete
Cupid Lies
PROLOGUE Maraming naniniwala kay Kupido. Si Kupido na tagapana daw ng dalawang tao na nararapat makaramdam ng magic sa isa't-isa. Ang nga naniniwala sa kanya ay yung mga tagapagtaguyod ng forever at ng pag-ibig na sa wattpad mo lamang mahahanap. Yung mga tipong, nagkagusto si Bad Boy kay Nerd o yung nabubully pala ang pinakamayamang estudyante sa paaralan. Mga kathang-isip na patuloy na pinapaasang mabuti ang mga desperadong makahanap ng tunay na pag-ibig. Sa aking palagay ay walang ganon. Para sa akin, si Kupido ay nabuo lamang ng sa gayon ay may representative ang mga hopeless romantic. Isa lamang siyang karakter sa ating imahinasyon na patuloy tayong paaasahin. Ang bawat matipuhan nyang panain ay may mga pagdadaanang pagsubok. Hanggang sa may masaktan na. Ang unang sumuko ang talunan. Kaya kapag pinaniwala ka ni Kupido na Love is Freedon from Hate and Sorrow, magisip-isip ka na. Kasi malay mo diba, baka naman nagsisinungaling sya. AN: Project namin to na naisipan ko lang i-share.Complete
"OWNED BY THE PSYCHOPATH"
Hirap na hirap na umakyat si Annika na pumasok sa kanyang kwarto. Bigat na bigat ang kulay pink na gown niya... Debut niya ngayon, at pagkatapos ng mahabang gabi, pagod na pagod siyang nag tungo sa kwarto.. Napaupo siya sa kama, pero may ngiti sa labi-masaya siya dahil sa marangyang debut na inihanda ng kanyang mga magulang. Napansin niyang bukas ang veranda ng kanyang kwarto. Napakunot ang noo niya, pero alam niyang wala namang magtatangkang umakyat doon-mataas ang lugar at puno ng tauhan ng kanyang ama ang mansion, kibit balikat na nag tungo siya Doon at marahang isinara ang pinto ng veranda . Agad siyang humiga. "SA wakas 18 na ako..." bulong niya sa sarili, habang pinagmamasdan ang susi ng suite na regalo ng kanyang ama. Pinayagan na siya nitong mag-bukod, kahit tutol na tutol ang mommy niya.. Dahil sa pagod at antok, hindi nagtagal ay nakatulog na siya, iniwan ang magarbong gabi sa likod niya. Saglit palang Siyang nakatulog nang maalimpungatan si Annika. May naramdaman siyang kakaiba... parang may nakatitig sa kanya, parang may nagmamasid sa bawat galaw niya. Biglang may humaplos sa mukha niya-napadilat Siya dahil doon, mabilis siyang napabangon. "Who's there?!" napakalakas niyang bumulong, ngunit ang tanging sagot ay katahimikan. Luminga siya sa paligid, pero wala naman tao. Ang puso niya'y mabilis tumibok, parang may naririnig siyang mga yabag sa malayo. Napansin niya na bahagyang gumalaw ang kurtina sa veranda ng kanyang kwarto. Lumapit siya, dahan-dahang binuksan ang pinto... ngunit walang tao. Muli, nagkibit-balikat siya, sinusubukang patahimikin ang kaba. Saka bumulong sa sarili, halos pabulong, "Ang... weird... ."Complete
"Stassy don't leave me!" "no!! ahh i won't leave you don't worry" niyakap niya ako habang umiiyak ng biglang sumigaw si Francine. Agad na tumakbo si Stassy papunta kay Francine. "saglit lang Vanessa ah." tinanguan ko lang si Stassy ayokona kasing lumabas natatakot na ako, pero sa kasamaang palad.. "hi vanessa, Do you want to be with me again but not in a dream?" humalakhak ito ng tawa. "you? no!! please leave me alone! no!" gusto kung tumakbo pero di ko magalaw ang mga paa ko. "I've been missing you mahal ko" tawa nitong sambit, naglakas loob akong sigawan siya at sinabi ang mga huling katagang masasabi ko dahil alam kung katapusan kona din ito. "sige!! patayin mo nalang ako total wala na rin lang naman akong magagawa! kahit na anong gawin ko mamamatay rin lang naman ako!" pagtatapang kung sambit, naramdaman kung napangiti ito ng marahan at sinabing papatayin niya talaga ako, ng biglang pumasok sina Kennedy. "wtf! a old person?" tumawa si Kennedy "ito ba? (sabay turo sa tao) ito bang kinatatakutan mo? isang matanda? wala ng magagawa sayo yan Vanessa dahil uugod ugod na yan!" "Kennedy shut up! hindi natin siya kilala." dahil sa takot nasabi ko yun, alam ko rin naman kasing mamamatay na kami. Magsasalita na sana si Kennedy ng biglang... a knife hit Kennedy's throat to make he's alive lose. Wala na si Kennedy, Nilapitan ito ng matanda at agad na binunot ang kutsilyo sa lalamunan ni Kennedy napasigaw nalang ako sa takot, pero di ko alam na para bang sigaw ako ng sigaw, peeo walang boses na lumalabasa na bibig ko. "at ikaw naman mahal ko" sambit ng matanda. bigla niya akong sinaksak, sinubukan ko pag makatakas, pero heto ako nakadapat gustong makalabas ng kwarto, wala paring boses na lumalabas sa bibig ko, ng bigla niyang hinila ang paa ko pabalik sa loob ng kwarto, iniharap niya ako sakanya at tinadtad ng saksak, ang sakit, pero ito na siguro ang katapusan ko, bago ako nawalan ng malay tinanggal niya ang suot niya. "ikaw?"...
More detailsContent Guidelines