Ne-am actualizat Ghidul de Conținut.
Consultă cele mai recente reguli pentru a continua să distribui povești în siguranță.
Află mai multe
ALGO PRESTADO

ALGO PRESTADO

  • WpView
    LECTURI 17
  • WpVote
    Voturi 1
  • WpPart
    Capitole 2
WpMetadataReadÎn curs de desfăşurare
WpMetadataNoticeUltima publicare lun, iun 7, 2021
WpInfo
Ficțiune
Dragoste
- No todo en la vida sale como uno quiere kaia. - Un suspiró, se me escapa.......... - Que sentirías por la chica que se casará, con "El" que tú crees que es el amor de tu vida. - Con quien has estado casi dos años Rachel? - Te lo diré - LA ODIARÍAS!!!!!! Aún sin conocerla Y no seas tan hipócrita de negarlo, porque ambas sabemos que yo tengo razón. - Una boda, dos novias y tres corazones rotos .......... - Que podría salir mal?
Toate drepturile rezervate
#6
goodgirls
WpChevronRight
Alătură-te celei mai largi comunități de povestiri din lumePrimește recomandări personalizate de povești, salvează-ți favoritele în biblioteca ta și comentează și votează pentru a-ți dezvolta comunitatea.
Illustration

S-ar putea să-ți placă și

  • No Sonrías ✓
  • Mi dulce pesadilla
  • CUANDO LOS CORAZONES CHOCAN 💕
  • Del odio nace el amor ♡
  • El Fuck Boy (EDITANDO)
  • Las cosas cambian (Terminada)
  • Bajo La Misma Sombra
  • Eterno Desastre

¿Desastre? Desastre no es la palabra... mi vida después de él es el verdadero caos. Yo solo quería unas vacaciones tranquilas con mi madre. Un respiro, un descanso, un paréntesis en mi rutina. Pero el destino -ese traidor caprichoso- decidió cambiar los planes. Por varios motivos terminé pasando las vacaciones con mi padre. ¿Y cuál es el problema? Que allí conocí a mis dos hermanastros: el menor, un arsenal de sarcasmo; el mayor, un muro de arrogancia insoportable. ¿Qué sucedió? Una noche, entre copas y errores, besé a uno de ellos. Y mi vida perfecta se hizo añicos. Desde que irrumpí en sus vidas como una intrusa, no he dejado de pensar ni un solo segundo en él. Me enamoré, perdidamente, de uno... sin saber si era correcto, sin saber si estaba cruzando líneas que jamás debí cruzar. Pero lo hice. Y no me arrepiento de ninguna decisión que me trajo hasta aquí. ¿Hasta dónde? Hasta este punto en que lo necesito más que a mí misma. Hasta este punto en que me falta el aire si no está cerca. Hasta este punto en que mis nervios se descontrolan con solo imaginar su presencia. Porque este punto llegó para quedarse. Y, aunque me consuma, me gusta.

Mai multe detalii
WpActionLinkLinii directoare referitoare la conținut