YAŞAMAYA DAİR

YAŞAMAYA DAİR

  • WpView
    Reads 49
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Sep 17, 2020
Beklediğinizin aksine hayır adım Yaşam değil. Yaşamak hakkında da pek bir şey bilemem zaten. İsabet olmuş diyelim. Adım Hande tabi dedem diğer adımı kullanır hep, Adile'yi. Daha adımda ikiye bölünmüştü yaşamım hep de iki kişiymiş gibi yaşadım. O yüzden pek bilemem yaşamayı. Ama kimse mükemmel değildi ki zaten. Hata yapa yapa öğrenirmiş insan. Ben de öğreneceğim. Hikayemde fantastik unsurlar görülmemektedir öncelikle. Belki normal şeyler değildi yaşadıklarım. Ama herkesin kendinden bir parça bulacağına eminim. Üniversite hayatını yaşamaya çalışan ben ve bana eşlik eden geçmişim. Kendimi keşfederek yaşamayı öğreneceğim. Not: Okullara ve mekanlara dair bilgiler tam olarak doğru değildir. Yazan okullara gitmediğim için düzeni veya okul hayatını bilemeyebilirim. Başka okulu yazsaydın diyebilirsiniz ama o okulları yazmamdaki amaç toplumda algılanış biçimi nedeniyleydi. Hayali yerler diyebiliriz. Yine de araştırmamı yaparak mantıklı hayal etmeye çalıştım. Yazdığım okullarda okuyanlar, bu okul böyle değil diyebilirler diye eklemek istedim.
All Rights Reserved
#507
badgirl
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines