ANAHTAR

Gök kuşağının karardığı anda bir yağmur tanesi yeryüzüne damladı. Kirpiklerime tutunan damla yüzümde harita çizerek ilerledi. Geçtiği yerler alev aldı. Ateş tenimi yaktı ve yüzümde bir iz kaldı. Geçmiş o izde gizlendi. Gelecek ise o izde var oldu...

***

Sessiz ol! Geçmiş peşimizde.
Parmaklarıma dolanan ölümü sol tarafıma sürdüm. Ve yıllar sürecek bir yolculuğa çıktım.
Uğursuzluk benimleydi. Buna rağmen ilerledim.
Engeller birer halat gibi boynuma dolandı. İlerledim.
Kanım kirlendi. Yoluma kirli devam ettim.
Ruhum yaralandı. Yine de pes etmedim.
Karşıma bir adam çıktı. Kahverengi gözlerinde cehennemden taşan alevleriyle. Yolumu ve amaçlarımı onunla paylaştım.
Beni yok etti. Yeniden var oldum.
Beni yaktı, küllerimden doğdum.
Beni bitirmek için kendini yok etti. Elime aldığım toprakla onu taşıdım.
Yok olduğum zaman bu hikaye bitecekti. Bitmedi.
Ben öldüğüm zaman başka biri doğdu ve ben pes ettiğimde başka biri oyuna dâhil oldu.
Ben pes ettim. Benim yerime kim geçecekti?