Gecenin kızı

Sanki kırlarda zıplıyormuş gibi beni kaçıran kişinin yanına götürülüyordum. Ban şaşkınlıkla bakıyorlardı. Kırmızı kapıyı açtıklarında o kansızı gördüm. Masasında oturmuş beni bekliyordu.
Hiç iffetimi bozmadan yine aynı şekilde onun yanına ilerledim. tek kaşımı kaldırdım. Omzunun üzerinden bana baktı ve sonra tekrar önüne dönüp eliyle alnına vurup elini alnından çekmeden konuşmaya başladı
"Hiç büyümeyeceksin, değil mi." kafamı aşağı-yukarı salladım ve
"Kesinlikle." dedim ciddi bir tonda. Elini alnında çekti ve
"Farkındaysan seni kaçırdık ve depo gibi bir yerde sana işkence ettik. Sen ise biz kırk yıllık arkadaşmışız gibi davranıyorsun. Sen bu ciddilik ile nasıl kraliçe oldun hala aklım almıyor. Şurada kötü adam olacağım ama sen hep gözlerime masum şeytan gibi bakıyorsun ve ben kötü olduğumu unutuyorum." dedi.
"Hıh, çokta fifi." Dedim...