İntikam Kadehi

Genç kadın puslu bir nefes çekti sigarasından, gözlerini ardına dek kapatıp hissetmeyi denedi. Bir süre ciğerlerinin zehirlenmesine izin verdi ve dudakları arasından özgürlüğüne kavuşur gibi çıktı, beyazı kınarmışçasına griye boyanmış duman göğe yükselerek.

"Bir çiçeğin tohumlarını ekebilirsin, hatta güneşe bırakıp sulayabilirsin. Ama sevgisiz bıraktığın her canlı solmaya mahkûmdur. "

Yanındaki adamın onu dinlediğini biliyordu. Cevap vermesini beklemiyordu, yine de bir süre sustu. Gözlerini kısarak kıyıya hoyratça vuran dalgaları izledi oturduğu kayalıkların üzerinden. Parmaklarının arasında oynayıp durduğu ve bitmek üzere olan sigarasının külünü düşürdü.

"Bütün bunları neden bana anlattın peki?" sessiz sorusu meraklıydı, ses tonuysa bir o kadar umursamaz.

"Bazen bir yabancıya anlatmak daha iyidir." diye hızlı bir cevap verdikten sonra sigarasından son bir nefes çekip henüz sönmemiş izmariti koluna bastırdı. Sıcaklık doğal bir sızlama yaratırken iki parmağını zarifçe o noktaya koyup bir kaç sözcük fısıldadı.

"Bunu neden yaptın? " bu sefer sesinin tonu bile değişmiş olan adam, kadının hareketine hiçbir anlam verememişti.

Oradan ayrılmak üzere ayaklanırken cevap verdi kadın.

"Canımı benden başka kimsenin yakamayacağını ve benden başka kimsenin de iyileştiremeyeceğini kendime hatırlatmak için. "