Safkan Melek

Gözleri...

...Sanki ölümü çağırıştıryordu.Acı içinde duyduğu ölüm çığlıkları,ona hiç de yabancı gelmiyordu.Belki de ölümün haber çanlarıydı bunlar.Yine de karşısında duran bu mükemmel varlığın, onun sonunu getireceğine inanmak istemiyordu.Karşısındaki bu suret...
Kim olduğunu merak ediyordu, ve ya ne olduğunu.Bir an için nereden geldiğini bilemediği bir çekim hiss etdi ona karşı.Kafasının içindeki Fısıltıları durduramıyordu.Ona yaklaşmak istiyordu , ona dokunmak,onu hiss etmek.Elini uzatınca ona dokuna bileceğini sanmıştı.Ama aniden boğazındaki acı elini havada bıraktı.Kesik kesik sesler çıktı ağzından .Dokunamıyordu, çığlık atamıyordu,konuşamıyordu.Sadece görüyordu.Karşısındaki bu mükemmel varlığın ellerinin boğazına yapıştığını...
Gözlerinin içine baktı etrafında yanan ateşin kıvılcımlarının onun zifiri karanlık gözlerine yansıdığını gördü.Gözlerindeki ölüm arzusunu okuya biliyordu.Sakince durdu ve gözlerini kapadı.Sessiz ve çaresizliğe teslim olarak, ölümünü bekledi...