Solamente Tú

Solamente Tú

  • WpView
    reads 19
  • WpVote
    Stemmen 1
  • WpPart
    Delen 1
WpMetadataReadLopende
WpMetadataNoticeLaatst gepubliceerd din, sep. 22, 2020
WpInfo
Fictie
Romantiek
Galilea Boissieu: Cada día que pasa me siento más vacía La última vez que sentí algo fue un 17 de septiembre el día que murió mi mejor amigo(Alejandro) y lo que sentí fue desesperación, tristeza y mucha soledad. He escuchado muchas veces "No dependas emocionalmente de ninguna persona" pero entendí muy tarde esta frase, lo entendí cuando perdí al amor de mi vida. Una parte de mí murió con él, perdí la parte de sentir, perdí la parte de amar. Ya no hay felicidad, ya no hay esas sonrisas que él era el único que podía sacarme. El 17 de septiembre nació la Galilea fría, sin sentimientos y muy odiosa. Lo que nadie sabía era que yo levanté esta barrera de frialdad para no salir lastimada. Ya no quiero enamorarme, ya no quiero volver a pasar por tanto sufrimiento. Emiliano Lombardi: Mientras corría por las calles de Madrid, estaba pensando en lo afortunado que soy por vivir en esta hermosa cuidad cuando dé repente choqué con unos ojos color miel, un cuerpo de ensueño y una sonrisa perfecta. Ahí supe que esta chica sería mi perdición.
Alle rechten voorbehouden
#72
fuckboy
WpChevronRight
Word lid van de grootste verhalengemeenschapOntvang persoonlijke verhaal aanbevelingen, sla je favorieten op in je bibliotheek en geef commentaar en stem om je gemeenschap te laten groeien.
Illustration

Je bent misschien ook geïnteresseerd in

  • Mi Mala Suerte y Yo
  • El dolor mas grande
  • Cosas de chicos
  • ¿Has sentido esto alguna vez? 💔 ©
  • El día que la luna dejó de brillar.
  • 1° Ojalá fueras tú.
  • Yo te cuido [#PGP2023]
  • Lunara - Una historia de amor y cenizas

Mi vida nunca ha sido fácil, y últimamente parece que la mala suerte me sigue a todas partes; cada problema supera al anterior y siento que me ahogo en un mar de sufrimiento infinito. ¿Tanto hice para merecer esto?. No lo sé, no lo sabemos. Un problema tras otro, una dificultad tras otra; siempre algo tiene que pasar que hace que mi vida sea más y más miserable a cada minuto. No sé qué hacer, no sé por qué estoy aquí, A veces simplemente quisiera desaparecer de este mundo. Así todo se resolvería... ¿verdad?... Mi vida nunca fue perfecta; sin embargo, disfrutaba vivirla. Me emocionaba el hecho de no saber lo que ocurriría a continuación; era mucho más interesante para mi vivir sin saber lo que te deparaba el destino, con esa emoción que sólo te da la anticipación y la incertidumbre. ¿Pero ahora? Ahora cada día se me hace monótono; es una lucha el simple hecho de levantarme de la cama. Cada paso que doy reduce un poco más mis ganas de vivir; las sonrisas ahora son una máscara para ocultar mi dolor; y la incertidumbre que antes me emocionaba, ahora es lo que más me aterra. Me di cuenta de que siempre, SIEMPRE las cosas pueden ir a peor; pero desafortunadamente, tuve que aprenderlo de la peor forma posible: a través del sufrimiento propio. Lo que antes eran días llenos de risas y emoción ahora se han convertido en momentos de soledad y tristeza. ¿Podré encontrar la manera de cambiar mi destino?, ¿Recuperaré la armonía en mi vida, o seguiré siendo víctima de mi propia mala suerte?

Meer details
WpActionLinkInhoudsrichtlijnen