Kayıp

"Saat 03.47...
Yalnızlığın en derinlerindeyim. Buna ne denir bilmem, sizde bilmezsiniz. Hissizlik mi, acı mı? Bu nedir gerçekten bilmiyorum. Bildiğim tek şey bu hissi bir tek benim yaşamamış ya da yaşamıyor oluşumdu. Sevgili okurum, biliyorum ki sen bu hissi bir çok kez yaşadın. Bir çok kez hissettin ama adını bilmediğimiz, tarif edemediğimiz bu hissi kimseye anlatamıyoruz. Bazen kendimize bile...
Anlatmaya çalışsak hemen "Geçer." deniyor o denmezse "İlgi manyağı olmuşsun sen!" mutlaka deniyor. Bu his öyle bir his ki; anlatılamiyor, belli edilemiyor ve seni kendine çekiyor. Biz yanlızlık batağının en dibindeki insanlarız...
Bizler Kayıp'ın içindeki kayıplarız...
Belli etmesek de her birimiz kayıpız. Görünüyoruz, biliniyoruz fakat hissedilemiyoruz.
Biz kalbi atan ölü ruhlarız...
Ruhlarımız kayıp ve bulmaya mecalimiz dahi yok. Tek yapabildiğimiz şey bu batağın bizi içine doğru çekmesini izlemek ve hissetmek."

/XXX/

"Hayat, bir Agatha Christie romanı değildir, daha karmaşıktır..."

Not:Ön yargılarınızın kapısını aralayın. Kirpiklerinizin arasından baktığınız bu hikayede çok daha fazlasına ihtiyacınız olabilir.