Dilek Zamanı

Dilek Zamanı

  • WpView
    LECTURAS 17
  • WpVote
    Votos 4
  • WpPart
    Partes 2
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación dom, nov 15, 2020
(açıklama hikayenin gidişatına göre değişebilir) °°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°°° Bir kız var... Bu kız 14 yaşında.... herşeyini...herkesini...kaybediyor....Ağır krizler geçiriyor, hastanelerde yatıyor, ilaçlar içiyor, sinirlerine hakim olamıyor, kime mi sinirli?... Hayata... Bıkıyor, yılıyor, düşüyor... 17 yaşına geliyor... sonra hayatında bu kadar çaresiz hissetmediğini fark ediyor. "ben niye yaşıyorum ki" diyor... uçuruma gidiyor ve ucunda duruyor. 10-15 dk boyunca orada öyle bekliyor. Birinin... birilerinin onu izlediğinden habersiz. Sonra ayağını uzatıyor o anda arkasında Bir ses ona... - dur... diyor, arkasını dönüyor. 3 tane tanımadığı adam... Genç... Erkek..... Ne diyeceğini bilemez halde duruyor,düşünüyor... Düşünüyor... Ve yine düşünüyor... -sen.. Siz... kimsiniz? "gel buraya konuşalım" diyor, siyah gözlü olan, "sen daha gençsin" diyor, gözlüklü olan. Diyeri hiç birşey söylemiyor. Sadece yeşil gözleriyle, ela gözlere bakıyor ve.... düşünüyor... Düşünüyor... Ve sonra kendini silkip, dönüm noktası olacak o sözleri söylüyor.... - AT KENDİNİ ... _________________---------------------------------__________________ Devamında ne mi oluyor?... Gelin hep beraber bakalım ne olduğuna?
Todos los derechos reservados
#27
ırmak
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Halısaha |texting
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Karven
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido