DENEY

DENEY

radioactivebutterfly

MGA BUMASA 355
Mga Boto 13
Mga Parte 5

Ongoing

Huling na-publish Fri, Oct 17, 2014

İnsan... Hissedebilen varlık. Bana göre bu böyle değil. Ben hissetmiyorum. İnsanlar yanımdan geçiyor ama onlara karşı hiçbir şey hissetmiyorum. Öyle ki bana bunu yapanlara nefret dahi hissedemiyorum. Benden duygularımı çaldılar. Böyle daha ne kadar devam edeceğim ? Aslında hissedememek fena değil . Bazen işime yarıyor. Ama nerden bilebilirdim ki ona karşı böyle hissedeceğimi ? ..... Arkadaşlar bu benim ilk hikayem.. Yorumlarınızı merak ediyorum :-) ...

All Rights Reserved

Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.

Magugustuhan mo rin ang

MOR SÜTYEN (Yarı Texting)

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

Karagdagang detalye

Mga Alituntunin ng Nilalaman