Laos na yan, Dude!

Laos na yan, Dude!

  • WpView
    Reads 133
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 10
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Oct 12, 2014
"Eh sa sanay na nga akong iniiwanan eh! Yung tipong makagawa lang ako ng ikakahiya nila, bigla na lang nila kong ililigaw na parang pusa! Jelayo, may puso rin ako! Nasasaktan rin ako, natatakot rin ako, umiiyak rin ako, nangungulila rin ako, dahil nakakaramdam ako! Ano bang tingin nila saken? Walang pakialam sa ginagalawan ko? Hindi lang nila alam na sa tuwing umuuwi ako at pumapasok sa loob ng kwarto ko, gusto ko ng lisanin ang mundo. Gusto ko rin naman kasing maramdaman na may halaga rin ako sa buhay nila, Jelayo. Pero sa tanang buhay ko, yung mga tao pang sobrang kinakailangan ko sa tabi ko ang wala sa wisyo na pinabayaan ako." Hindi ko na napigilan ang luha ko at hinayaan ko na lang itong tumulo pababa sa pisngi ko.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • Faces of Love: Sacrifice (boyxboy)
  • VAMPIRE BLOOD
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
  • I'm Katrina (SEASON ONE)
  • Season 1: Great Pretender
  • Breaking Past The Lies
  • MY BIG BOSS

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines