The Dangerous Psychopath

The Dangerous Psychopath

  • WpView
    Reads 371
  • WpVote
    Votes 16
  • WpPart
    Parts 6
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Tue, Dec 26, 2023
Oh GOD!!! Hinihingal na sambit ko sa isipan at agad tinakpan ang bibig para hindi marinig ang aking paghinga,at nagsumiksik sa mga basura upang mag tago. Agad kong pinigil ang paghinga ng makita ko itong papalapit sa pwesto ko. "Baby"tawag nito sa akin sa pinakamalamig na paraan. Agad kong siniksik lalo ang sarili ko sa mga basura at pinigil ang hinga. Napapikit ako at sunod sunod na luha ang pumatak sa mga mata ko ng halos tatlong hakbang na lang ang layo nito sa akin. Agad kong tinakpan ang bibig ko ng malapit na kong humikbi. Tahimik akong umiyak at pinagdarasal sa Diyos na sana hindi ako mahanap ng taong ito. Nang isang hakbang na lang ang layo nito sa akin,ay saktong may nalaglag na bakal sa kaliwang bahagi ng pwesto ko. Agad kung isiniksik ang sarili ko nang makitang unti-unti itong tumingin sa pwesto ko. "There you are,my baby".
All Rights Reserved
#20
psychopath
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Sweetest Mistake
  • BULLY'S OBSESSION (Completed) Under Editing
  • I Like Him, He Likes Me...Not
  • Who's Your Daddy?
  • The Way It Was - Abridged (Complete)
  • SUBSTITUTE WIFE [COMPLETE]
  • Uncontrolled Love❤
  • Back To You [Completed]
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • ACCIDENTALLY PREGNANT BY THE PSYCHOPATH MAFIA KING

Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.

More details
WpActionLinkContent Guidelines