TUTKUSAL |+18|

"Acı çekmenin kolay bir şey mi olduğunu sanıyorsun? Sana yalvardım! Yıllarca yalvardım. Benim tek umudum sendin! Ama öylece kaçıp gittin."

Son söylediğim cümlede sesim iyice kısılmıştı. Boğazım acıyor, nefes almakta zorlanıyordum. İçimde hala biriken kelimeler dolanıp durdu ağzımın içinde. Ama daha fazla acındıramazdım kendimi.

"Evet, korkağın teki olabilirim. Veya daha ne istersen! Ama senden değil, senin yaşadıklarının ağırlığından korktum! Seni bile bu hala getirdiyse yaşadıkların, kim bilir bana ne olurdu?"

Gözyaşlarım süzüldü yine. İçimdeki acı, artık böyle atıyordu kendini dışarı.

"Sadece yanımda olsan yeterdi, ama sen onu bile yapamadın!"

.......

Vücudumdaki izlere baktıkça ne kadar acınası olduğumu fark ettim yine. Bana bunları yaşatan kişi hem en sevdiğim hem de en çok korktuğum kişiydi. Ondan kurtulmuştum evet ama vücudumda kalan izler, aklımda kalan hatıralar onu asla unutturmamıştı bana. Belki de yapmam gereken tek şey sonsuza kadar uykuya dalmaktı. Böylesi çok daha kolaydı. Onun bana bakan şefkat dolu gözlerini hatırladıkça vazgeçiyordum hemen bu düşüncemden. Neden böyle bir şey yapmıştı ki? Beni böyle bir uçurumun ucunda bırakıp gitmişken rahat kalabilecek miydi? Git gide ona benziyordum. Ve bu en son istediğim şey olsa da hoşuma gidiyordu. Acı çekmek ve çektirmek...

.....

Hikayede şiddet unsurları, yetişkinlere yönelik içerikler bulunmaktadır.