İLK VE SON ŞANS

İLK VE SON ŞANS

  • WpView
    Reads 1,892
  • WpVote
    Votes 226
  • WpPart
    Parts 19
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 30, 2022
Şu dünyada tek bir isteğim vardı benim: Ailemle mutlu ve huzurlu bir hayat yaşamak. Aslında herkes bunu istemez miydi? Peki benimkinin gerçekleşmesinin önündeki engel neden varlığından bile haberdar olmadığım biriydi? Biz ona ne yapmıştık ki? Ben gizli düşmanımızın kim olduğu hakkında kafa yorarken ve bir türlü bir sonuca ulaşamazken onun benim her hareketimi izlediğini nerden bilebilirdim? Ve bu tehlikenin ailemin her üyesini sırasıyla ziyaret ettiği gibi bir gün beni de ziyaret edeceği gerçeği... Peki ya en yakınımdakilerin bile aslında onunla iş birliği yapması... ~ ''En sonunda karşılaştık seninle'' dedi. O kadar soğuk söylemişti ki tek bir cümlesi bile irkilmeme yetmişti. Ben ise ona bunu belli etmemeye çalışarak ''Bana ailemi geri ver.'' diye bağırdım. Bana aldırmayarak ''Neden bütün bunları yaptığımı hiç düşündün mü?'' diye sordu. '' Bizimle bir derdin olamaz. Seni tanımıyorum bile.'' dedim hayatımı alt üst eden adama. ''Benim derdim daha çok seninle. Her şey ise o lunaparktaki gün başladı.'' İLK VE SON ŞANS ismiyle yazılan ilk kitaptır. Kurgudaki kişiler ve olaylar hayal ürünüdür. Gerçekle bir alakası yoktur. Başlangıç tarihi : 13 Ekim 2020 (NOT: KURGUMUN BAHT OYUNU DİZİSİ İLE BİR İLGİSİ BULUNMAMAKTADIR. BAŞLANGIÇ TARİHİ VE İLK BÖLÜMLERDEKİ YORUMLARDAN GÖRÜLDÜĞÜ GİBİ ADA İLE BORA'YI BEN EKİM 2020'DE YAZMAYA BAŞLADIM.)
All Rights Reserved
#31
bora
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Karven
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines