Boşluk

Ya ağacı ısıtan yapraklarıysa?
Ve yaprakları olmadan çok üşüyorsa?
Bazen kendimi ağaçlar gibi hissediyorum.
Yemyeşil yapraklarım olduğunda, rengârenk çiçekler açtığımda yanımda oluyorlardı, seviyorlardı beni! Ama yapraklarımı döktüğümde, çiçeklerim solduğunda kimse yüzüme bile bakmıyor. Kimse sormuyor, "Nerde yemyeşil yaprakların? Nerde o mis kokan rengârenk çiçeklerin diye?" İşte bu yüzden, kışımda yanımda olmayanları, yazımda asla barındırmamayı öğrendim.
Hayat tecrübelerle dolu bir sınav.
Ve o sınavda kazandıklarımız, yapraklarımızı döktüğümüzde yanımızda olanlardır.