1917 ARAYICISI

1917 ARAYICISI

  • WpView
    Reads 1,195
  • WpVote
    Votes 366
  • WpPart
    Parts 18
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Sep 20, 2021
"Arayıcı!" diye bağırdı, kanlı bedenine sarılırken. Kısa bir süre sonra araladı, bilmem yeşilin kaçıncı tonu gözlerini. O gözlerdeki su damlaları, kim bilir kaç ton küskün bu şehre. "Abi ben çok büyük bedeller ödedim, toprağım için. Artık çok yoruldum her şeyden; savaşmaktan bile. Ben artık 1917 Arayıcı'sı olmak istemiyorum. Sınırlarınız neresi diye sormaktan yoruldum." "Biliyorum; çünkü sınırlarınız neresi diye sorma cesareti siz çocuklarda var." dedi kardeşinin yaşlarını öperken. Dudaklarının alfabesini anlamlı serzenişler için araladı. "Tevrat'ın 6. Maddesi derki: Öldürmeyeceksin! Ama onlar öldürdü, o zaman inanmak bir hiçe dönüşmedim mi abi?" " Dönüştü."
All Rights Reserved
#755
kardeşlik
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • KORKUT / bxb
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • Sirayet|Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines