VİCDAN

Kafamin içindeki uçurtmanlarin ipini kopardım.
Onları serbest bıraktım.
Yazdıklarımı ınsanlara gösterdim bana şaşkın bakılan soru işaretleri yan yana bırakıp kalp oluşturdum.
O ınsanlara kalp gözüyle baktım.
Kalem kağıt dostum olunca
Insanlar bana deli diyip güldüler.
O gülünçlerle kendi evrenimi kurdum.
Ve yazınca özgür olduğumu hissettim
O ınsanlara teşekkür ederim...