THROUGH THE WAY OF DEATH

Masaya mamuhay ng matiwasay.Yung tipong pakiramdam mo,lahat ay perpekto na.Lalo na at kasama mo ang mga taong mahal mo at mahalaga sayo.

Pero paano kung dumating ang panahon na sirain ito ng pagkakataon?

Paano kung ang buhay na iyong pinagmulan ay maging landas tungo sa kamatayan?

Lalaban ka pa rin ba kahit alam mong walang-wala ka?
Susuungin mo pa rin ba ang malaking along sayo ay palapit na?

Patuloy na maghahanap kahit walang makalap.Mga mata'y imumulat kahit na sa pagharap sa realidad ay salat.

Nagmula sa maamong tupa hanggang sa naging isang mabangis na leon.Kahit sino'y di gugustuhing lumingon kapag padating na ang kampon.

Pero paano kung ang taong mahal mo ang mismong humarang sayo?
Magpapatuloy ka pa rin ba?O hihinto ka na?

"Sae,nahihibang ka na ba?Itigil mo na 'toh!Hindi ko gusto ang kapahamakang dulot mo!",galit na wika ni Devon.

"Kapahamakang dulot ko?Yan ba ang tingin mo?",sigaw ko sa kanya.
"Umiwas ka na lang sa landas ko.Ayokong masaktan ka sa pamamagitan ko.Inumpisahan nila.....tatapusin ko",nginisian ko sya bago humakbang palapit sa kanya hanggang sa magkaharap kami.

"Latay sa latay.Buhay sa buhay.Yan ang patakaran ko.At sa larong 'toh....ako ang pinuno",walang emosyon kong wika bago lisanin ang lugar na iyon.