YAZILAR VE YALANLAR

Gece soğuk olurdu, yazılarım cevapsız kalırdı çünkü her zaman yanımda olan o kişi artık yoktu ve zifiri karanlıkta düşünceler, kafamda dindiremediğim bir gürültü oluştururdu.
Bu benim için o kadar önemli değildi, kabullenme duygusu bütün kontrolümü ele geçirmişti ve içinde bulunduğum durumdan artık yakınmıyordum.
Ama "O" böyle düşünmüyordu.
Tanrı, sanki kalbimdeki boşluğu onunla doldurmamı istemişti. Peşimi bırakmadı ve bütün yalnız anlarımı kendisiyle doldurdu. Bundan hoşlanmadığımı biliyordu, benim kafamdan geçenler hakkında belki de bilmediği hiçbir şey yoktu ve bildiğini okumaya devam etti.

Ben ise hiçbir şey yapmadan "O"na bakıyordum ve tek bir düşünce, onun benim hakkımda bildiklerinin dışına geçti.
Beni soyut bir hissiyatla üşüten gece artık, eskisi kadar soğuk değildi.

(+18 Uyarı)