Uyumsuz

Dipteyim. Bilmediğim en karanlık köşelerde. Kaçmaya çalışıyorum kurtulmak için debeleniyorum. Peşimi bırakmayan beni yerlebir eden o kelimelerden.umursamıyorum yada umursamadığımı sanıyorum. Çoğu zaman kendimi kandırıyorum ama bildiğim tek şey o karanlıktan çıkamıyorum. Belki depresyon belki bunalım hangisi bilmiyorum. Bu kadar kısa zamanda çok şey yaşadım. Aslında pişman değilim olgunlaştım acıyla , canım yandı kırıldım her seferinde toparlandım ama bu sefer değil. Bu kadar çaresiz hissettiğimi hatırlamıyorum.Hiç bir zaman güşsüz olmadım. İçten içe yok olduğum zamanlar oldu. Teselliyi yine kendimde aradım aslında yalnızım tahmin edemeyeceğiniz kadar yalnız. Bunun sorumlusu da benim. Değişemedim kurtaramadım kendimi o soğuk kız imajından. Aslında insanların ne düşündüğü önemli değil diyoruz. Kimi kandırıyoruz ? Kimseyi umursamadan yaşayan biri kaldı mı ki şu dünyada ?