TULA #4 "HABOL SA ORAS MO"
- Reads 4
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Tue, Oct 27, 2020
Minsan talaga, pag sobra na nating mahal ang isang tao nakakalimutan na natin pahalagahan yung sarili natin. Yung oras na para sana sa sarili natin nabibigay natin sa taong mahal natin tapos pag iniwan tayo hindi na natin alam kung paano magsisimula kasi ubos na ubos na tayo.
All Rights Reserved
#186
tula
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Wrong Sent! (COMPLETE)
Minsan akala natin 'yung mga taong nasa paligid natin ang mga taong nakakapag paligaya satin pero minsan sila pa 'yung unang nananakit satin. Kagaya sa magulang minsan nasasaktan nila tayo noong mga bata pa tayo dahil sa katigasan ng ulo natin, pero nasasaktan din natin sila mga bagay na alam natin pinagbabawal nila pero paulit ulit pa din natin silang sinusuway. Sa kaibigan, hindi maiiwasan ang asaran, tuksuhan at awayan. Kahit sa mga classmates, officemates, collegues, kapitbahay, tambay sa kanto at maging sa taong napadaan lang sa harapan mo lalaiitin mo ang suot niyang damit, ang kulay ng buhok niya, ang itsura ng boyfriend niya. Kahit hindi nila naririnig ang mga sinasabi mo, nakikita naman sa mga tingin mo ang laman ng utak mo. Wala naman kasing perpekto sa mundo, lahat nag kakamali, lahat nakakasakit, lahat marunong din magpatawad. Nasa atin lang kung pano natin pakikiharapan ang mga taong nasa paligid natin. Pero sa dami ng tao sa mundo, makikilala mo pa ba ang taong nararapat sayo? Ang taong magbibigay ng pagmamahal na inaasam mo? Hindi lang bilang anak, kapatid o kaya ay kaibigan. Isang tao na laging nariyan at magmamahal sayo ng lubos. Pano kung isang araw na wrong send ka, pero hindi mo alam na sa isang wrong sent na 'yon ay magbabago ang lahat.Complete
How Can I Forget You
Paano mo kakalimutan ang isang tao kung kusa siya mismo ang lumalapit sayo , sinusubukan mong kalimutan siya pero siya patong naghahabol . Syempre for me si bestfriend ang uunahin ko , dahil gusto natin na matupad yung mga will natin sa isat isa . ayaw mong masira ang Friendship niyo dahil lang sa isang lalaki kaya napilitan kang KALIMUTAN SIYA paano kita kayang kalimutan?Complete
It's Been A While
Hanggang saan ang pagmamahal mo? Gaano ka katatag? Hanggang kailan ka handang magpakatanga para sa iisang tao? Paano kung ang taong nanakit sa'yo ng sobra ay biglang babalik at susuyuin ka ulit, susugal ka pa ba ulit sa kanya?Complete
she's too young for me
Paano mo kaya pipigilan ang sarili mo na mahalin ang taong inalagaan mo at itinuring mong kapatid? Hanggang kailan mo itatago sa sarili mo ang nararamdaman para sa taong mahal mo pero sobrang layo ng edad nyo sa isa't isa? Mapapanindigan mo bang maghintay ng tamang edad kung tadhana na talaga ang gumawa ng paraan para ipamukha sa iyo na sya talaga ang nararapat na tao para sayo? Paano kung dahil sa maling paniniwala mo ay nasaktan mo sya at ikaw pa ang naging dahilan para mapahamak sya?Complete
I thought He's the one
Naranasan mo na bang umibig ng sobra? Yung tipong gustong-gusto mo na siyang pakasalan kahit wala pa kayo sa tamang edad sa sobrang pagmamahal mo sakanya. Yung wala kayong sinasayang ng oras. Lagi kayong magkasama kahit san man kayo pumunta. Yung tipong kung nasan ang isa. Nandun din yung isa. Hindi na talaga kayo mapaghiwalay. Pero ang hindi mo alam may katapusan din pala. Bawat araw na lumipas,bawat oras na magdaan hindi siya mawala wala sa isipan mo. Lagi mong naiisip yung mga memories niyo together. Dahil kahit san ka magpunta may memories kayo. Minsan bigla-bigla mo nalang namimiss yung mga haplos niya sa muka mo,yung halik niya,yung yakap niya,yung paglalambing niya,yung pagsosorry niya kahit kasalanan mo naman. Alam mo yung kahit pinipilit mong kalimutan siya nandun parin yung pag aala mo sa kanya. Yung tipong kahit ilang beses mong sabihin sa sarili mo na hindi mo na siya mahal,pero sa loob-loob mo siya ang nilalaman ng puso mo. Hindi naman nawawala ang nararamdaman mo sa taong minahal mo dati e,kahit sabihin mo pang may iba kana. Nakakalimutan mo lang sila,pero kahit murahin mo pa yang ng ilang beses,deep inside andon pa din ang pagmamahal mo sakanya. Sabi nga nila "TIME HEALS ALL WOUNDS , but IT DOESN'T MAKE THEM GO AWAY..... YOU JUST LEARN HOW TO LEAVE WITH THEM"Complete
SANA'Y DI NALANG ✔
May mga pagkakataon na makakakilala tayo ng mga taong magpapasaya sa atin, mga taong makakaintindi sa atin pero darating din ang panahon na mapapagod tayo. Pinili nating isugal lahat kahit na alam natin sa sarili natin kahit na sa sitwasyong hindi tayo sigurado. Hindi naman natin masisisi ang puso natin kung bakit marami tayong nagagawa dahil sa pagmamahal, at sa huli hihilingin nalang natin na sana hindi nalang natin sila nakilala.Complete
The Rare Incomparable
Its easy to love the people far away. It is not always easy to love those people close to us. Minsan kung sino pa ang mas malapit satin ay sila pa ang hahatak sayo pababa. Minsan kung sino pa ang inaakala mong makakapitan mo sa panahon nang kalungkutan sila pa ang mananakit sayo. Minsan yung kaibigan, kapitbahay, kamag-anak and worst is yung mismong pamilya niyo pa. Pero kahit gaano kahirap maging matatag ay ginagawa mo padin para sa sarili mo at dahil gusto nating maging proud ang pamilya natin. Bakit kahit nasasaktan na nila tayo ay ginagawa padin natin ang best natin para maging proud sila? Para matulungan sila? Kasalanan bang sa kabila nang lahat ng nagmamahal sayo mula sa mga kaibigan mo ay hihiling mo padin yung pagmamahal na mula sa pamilya mo? Ang daling magmahal ng mga kaibigan pero ang hirap magmahal nang sarili nating pamilya. Pero paano kung dumating yung oras na pati yung mga taong inaasahan natin na masasandalan at magtitiwala satin ay isa sa mga taong humusga sayo mula umpisa? How will you able to move on? How will you able to stand even you suffered a lot? And... How can you prove that you're incomparable with other people because of your own ability?Complete
Tears in Heaven ✔💯
Paano kung isang araw makita mo ang taong mahal na mahal mo ng sobra na nakahiga sa sahig, walang malay, hindi humihinga, hindi tumitibok ang puso... at patay na? Paano kung isang araw bigla na lang siyang maaksidente, masaksak at mamatay ng biglaan? Paano kung isang araw malaman mo na lang na wala na ang taong mahal mo ng sobra? Anong gagawin mo? Sabi nila, hindi daw natin alam kung anong meron tayo hangga't hindi ito nawawala sa'tin. Pero sabi naman ng iba, alam natin kung anong meron tayo. Hindi lang natin akalaing mawawala sila sa'tin. Merong mga taong sadyang mapagpahalaga. Marunong mag-alaga at magbigay ng atensyon at oras. Pero meron ding mga taong kahit gaano nila kamahal ang tao, nagkukulang sila. Hindi nila nabibigyan ng sapat na atensyon at oras dahil hindi nila alam na nagkukulang na pala sila. Hindi natin alam kung kailan tayo kukunin, kung kailan tayo mawawala. Hindi natin alam kung hanggang kailan nandyan ang mga taong nasa paligid natin. Expect the unexpected sabi nga nila. Kaya pahalagan natin ang mga taong mahal natin. Pahalagahan natin ang mga taong handang maglaan ng oras at atensyon sa'tin. Maaring minsan masasaktan natin sila, maaring minsan mababalewala natin ang ginagawa nila. Pero wag sana natin kakalimutan ang pagmamahal nating ipinangako sa kanila. Iparamdam mo na mahalaga ang bawat segundo ng buhay ninyong dalawa. Iparamdam mong kaya mong ibigay ang pagmamahal na gusto niya at hiling niya habang nandyan pa siya. Hindi natin alam kung hanggang kailan tayo nandito sa mundo... kaya sana, pahalagahan natin ang bawat atensyon na ibinibigay sa'tin ng ibang tao. 💃MahikaNiAyana This Story written in TagLishComplete![MINE❤️ [Completed]](https://img.wattpad.com/cover/287982546-256-k731870.jpg)
MINE❤️ [Completed]
Maraming nagbago simula ng magkasakit ang kanyang papa. Nagkautang ng malaki sa banko ang kanilang pamilya. Halos lahat ng lupa at bahay na naipundar ng kanyang mga magulang ay naghalong para bula. Pero ayus lang ang mahalaga nadugtongan ang buhay ng kanyang papa. Pero pano nga ba kung isang araw magising na lang sila isang umaga na pati ang natitirang bahay at lupa na naipundar ng kanyang mga magulang ay mawawala narin at ang masaklap pa pati ang kanyang ama ay bilang na lang rin ang oras at araw na kanila itong makakasama! Kung kayo ang nasa sitwasyon ko? Bilang anak ano ang kaya ninyong gawin para sa inyong pamilya? Kaya ninyo kayang ipagpalit ang sarili ninyo kalayaan para sa buhay at kasiyahan ng inyong malapit ng mamayapang ama? Kaya ninyo kayang akuin ang mabigat na resposibilidad na kakaharapin na inyong pamilya? Pero kung ako ang tatanungin lahat kaya kung gawin kahit kapalit nito ay ang aking kalayaan. Pagdating sa aking pamilya di bale ng umiyak ako ng patago wag ko lang silang makitang luhaan. This story is based on what my imagination say's haha i hope you all like it❤️😚 godbless and always keep safe everyone❤️Complete
The Love We can't Choose
Akala mo sa kanya mo na makikita ang liwanag na hahatid sa'yo mula sa kadiliman ng nakaraan. Akala mong sa pagkakataong ito, hindi ka na muling masasaktan sa kanya, makikita mo ang tahanang hinahanap ng puso mo. Akala mo ang pag-ibig ninyo ay sapat para lampasan ang lahat ng pagsubok na kahit anong hadlang ang dumating, magkasama kayong lalampasan ito. Akala mo kayo na hanggang sa huli, ang mga pangako ninyong binibitawan sa isa't isa ay hindi mababalewala ng panahon o ng mga sitwasyong hindi ninyo inaasahan. Ngunit lahat pala ng iyon ay akala mo lang. Hindi lahat ng pagtatagpo ay para maging paglalakbay na magkasama. Minsan ang pinakamahalagang tao sa ating buhay ay dumadaan hindi para manatili, kundi para turuan tayo ng mga bagay na kailangan nating malaman para mabuo ang ating sarili. Ang sakit ng mga akala ay nagpapalakas sa atin tinuturuan tayong tumingin ng mas malalim sa mga bagay, hindi na basta-basta naniniwala sa mga pangakong walang katibayan, at matuto ring mahalin ang sarili nang higit pa kaysa sa mga pangarap na minsan ay hindi natutupad. ❤🌙
Minsan akala natin 'yung mga taong nasa paligid natin ang mga taong nakakapag paligaya satin pero minsan sila pa 'yung unang nananakit satin. Kagaya sa magulang minsan nasasaktan nila tayo noong mga bata pa tayo dahil sa katigasan ng ulo natin, pero nasasaktan din natin sila mga bagay na alam natin pinagbabawal nila pero paulit ulit pa din natin silang sinusuway. Sa kaibigan, hindi maiiwasan ang asaran, tuksuhan at awayan. Kahit sa mga classmates, officemates, collegues, kapitbahay, tambay sa kanto at maging sa taong napadaan lang sa harapan mo lalaiitin mo ang suot niyang damit, ang kulay ng buhok niya, ang itsura ng boyfriend niya. Kahit hindi nila naririnig ang mga sinasabi mo, nakikita naman sa mga tingin mo ang laman ng utak mo. Wala naman kasing perpekto sa mundo, lahat nag kakamali, lahat nakakasakit, lahat marunong din magpatawad. Nasa atin lang kung pano natin pakikiharapan ang mga taong nasa paligid natin. Pero sa dami ng tao sa mundo, makikilala mo pa ba ang taong nararapat sayo? Ang taong magbibigay ng pagmamahal na inaasam mo? Hindi lang bilang anak, kapatid o kaya ay kaibigan. Isang tao na laging nariyan at magmamahal sayo ng lubos. Pano kung isang araw na wrong send ka, pero hindi mo alam na sa isang wrong sent na 'yon ay magbabago ang lahat.
More detailsContent Guidelines