PAUBAYA
- Reads 40
- Votes 18
- Parts 5
Ongoing
Last published Thu, Mar 11, 2021
"Alexa, i'm sorry for your break up. Akala talaga namin kayo na hanggang dulo ni Shawn." Bungad ni Sharmaine, isa sa mga kaibigan ko, pag pasok ko sa room namin.
"Ano bang sinasabi mo? Hahaha, kami pa rin ni Shawn 'no. Huwag ka ngang makinig sa mga bali-balita." Sabi ko at umupo na.
"Huh? Eh kasi..." I look at her and nakita ko sa expression n'ya na naguguluhan s'ya.
"Eh kasi what?"
"Eh kasi... nakita ko sila ni Jasmine kahapon sa mall."
"Imposible naman 'yang sinasabi mo, may lakad nga kami dapat kahapon pero hindi natuloy dahil sumama ang pakiramdam n'ya." Sabi ko at nilabas ang cellphone ko para ipakita sa kanya yung text ni Shawn kahapon at kaninang umaga.
*
Alexa Mariam Ramos, and this is my story.
All Rights Reserved
#569
hurt
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
BERNARDO SERIES 1:ALICIA BERNARDO(COMPLETED)
BERNARDO SERIES 1: ALICIA BERNARDO -" Mahal kita pero yung pagmamahal mo ang hindi ko maintindihan. Mali let me rephrase that mahal mo ba talaga ako o nangungulila ka lang sa kanya.? Naalala mo ba nung nagkasagutan tayo dahil don? Alam ko na sa sarili ko na hindi ka pa handang kalimutan siya pero pinabayaan ko lang kasi akala ko darating din yung time na masasabi mo sa akin na "I already moved on"" -I used to be the one making you smile. Bakit kasi ang gago ko? Narinig ko ang mga halakhak niya na ako dati ang dahilan. I saw how her eyes smile whenever shes very happy. I miss it. I miss her. -"I'm always careful , sa isang bagay lang hindi." Makahulugan niyang sabi bago tumayo at naglakad paakyat. -Someday I can forgive you but now let me enjoy the pain you cost me. There's good to those who waits. Everything happens for a reason, you just have to trust the moment and the person you are with. --------------Complete
Last Heart Beat(GxG)
"My wish is for you to live again,Pao." "But you know that I can't.I can't grant your wish Alice." "Of course you can,do you trust me?" I looked at her.Sobrang seryoso niya habang nakatingin sa akin. Tumango ako,pahiwatig na oo ang sagot ko.Niyakap niya ako ng mahigpit na mahigpit at bumulong sa tenga ko. "Then trust me if I say you'll live again." "Alice.." "I want you to promise me one thing.Pagkatapos nito,gusto kong mabuhay ka ayon sa gusto mo.No regrets,no looking back." Hindi ako nagsalita.I just nodded and hugged her too like it's my last time to do it.Umiiyak na ako at pinilit kong huwag humagulgol ng iyak dahil ayaw kong mag-alala siya. "I promise,Alice.I love you." "I love you too,forever and ever." And she kissed me softly.I kissed her back and it feels like she's saying something through the kiss. My chest tightens and I can't breath.She broke the kiss and looked at me,panic is in her eyes.I tried to smile at her and cup her cheeks and brush away the tears streaming down her lovely face. "I will love you,Alice.'Till my last heart beat." I slowly closed my eyes as the beeping sounds of different kind of machines echoes in the four corner of the room.Alice's scream pierced right through my ears and she's begging me not to close my eyes. "Paula!!Pao,please don't leave me.Open your eyes,baby.Please open your eyes.." Then silence insued..Complete
The Day before Yesterday
Ano nga ba ang merun sa Kahapon bago ang Kahapon,? Minsan kana bang iniwan,sinaktan at niluko, Minsan kana rin bang naging Tanga? Nagbulagbulagan para lang mag stay ang taong Mahal mo?, Minsan kana rin bang nagtanong ng mga Bakit?Saan at Kailan? Bakit ka iniwan? Saan ka nagkulang? At kailan pa? Ilan sa mga tanong na kahit sinu ay masasaktan pag nasa sitwasyong ito, Mga tanong na walang maayos na sagot, May sagot ngunit hindi Naman maayos, Maayos man peru hindi natin matanggap kung ano ito, Mga sitwasyon sa Buhay ng broken hearted, Kung hindi pa, Tara! Samahan nyokong buksan ang pahina ng Buhay ni Patricia Dela Cruz,kung gaano Sya nag tiis,nagmahal,at nagmakaawa, Kung paano Sya nasaktan,sinaktan,niluko at iniwan, Kung paano ngaba Sya bumangon mula sa pagkakahiwalay nya sa taong minahal nya at ginawang Mundo, Na si Arc Montessori Nawa'y nagustuhan po ninyo ito, If ever man po na may kaparehas ung story ko sa iba,hindi kopo iyon sinasadya,this story is just an imagination of mine, And this is my first story here, Ngayon palang,sorry na sa mga wrong spelling,kulang na letra,at iba pa, Love,RGie ❤️Complete
Uncontrolled Love❤
"Oo masakit, pero kailangan kong tanggapin" sabi nito habang pinipigilan niyang tumulo ang mga luhang namumuo sakanyang mga mata. "Kailangan kong tanggapin na kahit kailan alam kong wala akong space diyan sa puso mo." "Sinubukan kong pigilan, sinubukan kong ibaling ang atensyon ko sa ibang tao pero wala talaga, ikaw parin talaga ang laman nito." Pahabol na sabi nito. Dahan dahan naman akong lumapit sakanya hanggang sa halos isang daliri nalang ang pagitan namin. Iniangat ko ang mukha niyang kanina pa nakatingin sa baba. Nang magtama ang paningin naming dalawa ay hindi na nito napigilan pang pigilan ang pagpatak ng mga luhang kanina pa gustong pumatak. "Hindi mo na kailangan ng space sa puso ko, dahil sayong sayo na ako. Matagal mo nang nakuha ang puso ko at ang mga labi ko" dahan dahan ko din naman inilapit ang mga labi ko sa labi niya. ~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~•~~~~ Warning! Warning! Warning! "Ang mga mababasa niyo sa mga susunod na pahina ay maaring hindi angkop sa mga edad 18 pababa, ito ay naglalaman ng maseselan, at hindi kanaisnais na lengwahe. Ang istoryang ito ay BXB kaya kung hindi mo trip wag mo basahin." Another Warning: This story is still unedited so read at your own risk. Please Support! Vote! And Comment! Thank you.Complete
Kissing Tutorial (GirlxGirl)
Do you think na ganun ganun nalang lahat? After what you've done? Sabi ng babaeng nasa harap ko at punong puno ng galit ang mga mata. Kinakabahan ako sa pwedeng gawin sakin ni Misty, alam ko kasi na kaya nya kong saktan. "Satingin mo papalagpasin ko ung ginawa mo?" nakakalokang ngiti nito sakin at Isang malakas na sampal ang natanggap ko sa babae nasa harap ko. nanigas ako sa kinatatayuan ko at tinitigan ko ito ng masama, ramdam ko padin ang mainit na palad nito sa aking mga pisngi. "Hindi ko alam kung bakit ka ba nagagalit, You know what wala naman to sa contract natin stop acting like a spoiled brat misty, walang tayo. " Puno ng galit na sabi ko dito. Oo walang tayo, pero tandaan mo ako lang nakakagawa nito sayo" naka ngising sabi nito at saka ako hinila papalapit sakanya. Wlang ano ano ay sinakop nito ang mga labi ko na parang walang pakialam sa mundo, She's killing me with her kiss. nang hihina ang mga tuhod ko sa halik nito, Pinilit kong kumawala sa mga halik nya pero mas lalo lang nitong diniinan ang mga halik neto, naramdaman ko na din ang knyang malalambot na kamay na umaabot sa aking tyan at likod. Nanghina na ko, I admit hindi ko kaya pang tiisin a nag respond na din ako sa mga halik nito, Our tongues fight for dominance. Nababaliw ako sa mga halik nito. Naramdaman ko nalang na bumaba ang mga halik ni misty sa leeg ko, at ang kamay naman neto ay bus" sa pag-lalaro sa mga bagay na nasa harap ko. Kakaibang sarap ang pinaparanas nito sakin, Sobrang lakas ng tibok ng puso ko. "Ohhh misty fuck." I moan her name ng hindi ko namamalayan. Tumigil ito sa ginagawa nya at tumitig sakin "See? I am the only one who can do this to you, Ako lang. isang ngiti ang nasilayan ko sa mga labi nito, bago kong tuluyan na isuko na naman ang sarili ko sa babaeng nasa harap ko ngayon. ...................... What will you do if the queen bee will be addicted to you? Dahil sa isang kontratang ikaw mismo ang gumawa.Complete
My First Love Is My Secretary
It's been 6 years buhat nung huli ko syang makita. Ako nga pala si Lexa Gonzales 29 na ako ngayon. Graduation ng college, dapat masaya pero nalungkot ako. Crush ko sya since first day of school. Gwapo matangkad moreno at masasabing pang modelo artista ang dating. Siya si Luke Monteverde, magka batch lang kami. Pamilya daw nila ang may-ari ng paaralang pinasukan ko, samantalang isa akong scholar kaya lang nakapasok sa paaralang ito. Kaya ipinangako kung magtatapos ako ng pag-aaral para makaahon sa hirap. Napansin nya ako hundi naman sa pagmamaganda, may itsura din naman ako pero natatakot ako sa mayayaman, kahit kailan hindi lalapag ang bituin sa lupa. Paglalaruan lang nya ang damdamin ko. Malungkot pero tinibayan ko ang loob ko. Binigyan nya ako ng panahon hiningi nya ang sagot ko sa araw ng graduation. Pagkatapos ng graduation pinuntahan nya ako para hingin ang sagot ko. Gusto kung omoo kaso natatakot. Natatakot baka hindi sya totoo. Pero hindi ko lang sya gusto, mahal ko sya. Sa pag buka ng bibig ko bigla kung nakita ang best friend kong ako lang ang nakakakilala sa tunay nyang katauhan. Si Harold Perez. Isa syang beke pero walang nakakaalam kasi natatakot syang mabunyag ang tunay nyang pagkatao, kaya sekreto lang. Papalapit sya sa amin at nakangiti. Bigla ko na lang lumabas sa bibig ko ang katagang, " sorry Luke, may boyfriend na ako si Harold." Bigla syang yumuko. Nakita ko ang lungkot sa mga mata nya. Masakit, sobrang sakit pero babawiin ko ba? Bigla akong inakbayan ni Harold " beh, bakit bigla kang nawala hinahanap ka na nina tita at tito." Tumalikod sya at hindi na nagsalita. Gusto ko syang habulin at sabihin ang tunay kung nararamdaman, pero nanghihina ako, bigla na lang tumulo ang mga luha sa mga mata ko. Bumulong na lang ako sa hangin, "sana mahanap mo yong babaeng hindi duwag sumugal sa pagmamahal. Sana kung magkikita tayong muli masaya ka na, at hindi ko na makita yong mga matang parang dumurog sa puso mo." Yun ang huli naming pagkikita.......Complete
Sana Ako Na Lang
Sana makita mo naman na may nagmamahal sayo..... Nasa malayo at nakatingin sayo.... At minsan na..... Nakakasama mo.... Nung Ikaw ang lumayo.... Ako naman ang patuloy na sumusunod sayo... Tinitignan ko ang bawat kilos mo... Na minsang nagpaparamdam sayo ng wala kang kamalay malay. At ito ang nagpapangiti sayo..... Ngiti na nagpapaligaya sa akin ng lubusan....... Peroo...... Bakit pag kaharap mo na ko hindi mo na ko makita??? Bakit sa kanya ka laging nakatingin?? Bakit hindi mo man lang ako bigyang pansin? Di ba siya ang nagpapaluha sayo?? Bakit pinagpipilitan mo pa ang sarili mo? Nandito naman ako....... Palaging nakatingin at nakasunod sayo. Sana ako na lang..... Pero hanggang 'SANA' lang naman ako... (A/N: if your a perfectionist this story is not for you po. Maraming kahugutan ang nilalaman ng diary be like story po na ito. Yung tipong nagpapakat@nga na po yung mga characters di pa rin makapag move on yung kahit lumayo na sila no use pa rin po. Kung hindi mo po type yung mga gantong scenes wag niyo na lang pong basahin baka maboring lang po kayo or mainis. Pero sana naman po pansinin at suportahan nyo. And lastly feel free to write a comment about what you can say about the recent chapter that you had read. That's all thank you po.)Complete
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.
More detailsContent Guidelines