We've updated our Content Guidelines.
Review the latest guidelines to keep sharing stories safely.
Allah Diyen Herman

Allah Diyen Herman

  • WpView
    Reads 5,031
  • WpVote
    Votes 199
  • WpPart
    Parts 48
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Dec 7, 2014
WpInfo
Fiction
Science Fiction
Hiç kimseye ihtiyacım yoktu benim. Kimseye karşı bir duygu beslemedim hiç. Gayet mutluydum. Yaşamak için bir sebebe ihtiyacım yoktu. Ama bir gün. Aşık oldum. Birine değer verdim. Ilk kez birine guvendim. Yalnız bir gelecek yerine her gece onun yanımda olacağı hayaller kurdum. Pek bilinmez ama. Ben ilk defa hayal kurdum. Ilk defa aşık oldum. Bu yüzden çok hata yaptım. Birgün tüm güvenimi ve geleceğimi üzerine kurduğum o kişi gitti. Ardında sandığından çok şey bıraktı. Içimde oluşan bu güç patlaması çok can aldı. Icimdeki yeni farkettiğim bu güç çok can yaktı. Duygularımı kaybettim. Umudumu kaybettim. Geleceğimi kaybettim Şimdi yanımda çok fazla insan var gibi gözüksede yapayalnızım. Artık vücudumda o ilginç güç Ellerimdeki patlama yaratan o güç Bu doğaüstü olaylar bana ilginç gelmiyor Ilginç olan tek birşey var Ilginç gelen tek bir soru. Bir insan nasıl umudunu kaybedebilir? Içimdeki son ateş yavaş yavaş sönüyor. Daha fazla konuşmaya gerek yok. Konuşacak gücüm kalmadı
All Rights Reserved
#527
hayathikayesi
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • KROM VE KEMİK
  • ŞAHMARANLAR ( AŞİRET AİLEM )
  • Albay Kızı
  • Vortaris
  • DUHUL
  • YAPAY KALP +21
  • Asena deniz (gerçek ailem)
  • KIYAMET TOHUMLARI
  • On Üçüncü Pay
  • NEHY-KİMSEDEN SONRA | DİSTOPYA (DÜZENLENİYOR)

"Yukarıda, bulutların üzerindeki o steril fanusta yaşayanlar için hayat bir oyundu. Aşağıda, çamurun ve pasın içindeki bizler içinse sadece nefes alma savaşı." Adım Yenal. Ama bu lanet şehrin arka sokaklarında, neon ışıklarının altında bedenimi ve yumruklarımı satarken herkes bana Nox der. Kurallarım basitti: Asla güvenme, asla yalvarma ve tek varlığım olan kardeşini hayatta tut. Ta ki o geceye kadar. Pars... Şehri yöneten Konsorsiyumun tek varisi. Damarlarında kan yerine sıvı altın akan, insanlara baktığında sadece fiyat etiketleri gören o kibirli prens. Beni o kulüpte, ayaklarının dibine atılan paraları toplarken izledi. İğrendi. Aşağıladı. Ve sonra, hayatımın iplerini eline aldı. Kardeşimi yaşatmak için, nefret ettiğim o adamın dünyasına girmek zorundayım. O, beni satın aldığını, bana sahip olduğunu ve irademi kırabileceğini sanıyor. Beni evcilleştirebileceğini sanıyor. Ama unuttuğu bir şey var: Sokaklar, saraylara benzemez. Ve biz sokak köpekleri, tasmamız ne kadar sıkı olursa olsun, ısırmaktan vazgeçmeyiz. Biri kromdan bir tanrı, diğeri etten ve kemikten bir isyancı. Biri yok etmeye, diğeri hayatta kalmaya yeminli. Mülkiyet yasaları, kalbin ritmini durdurabilir mi?

More details
WpActionLinkContent Guidelines