Allah Diyen Herman

Hiç kimseye ihtiyacım yoktu benim. Kimseye karşı bir duygu beslemedim hiç. Gayet mutluydum. Yaşamak için bir sebebe ihtiyacım yoktu.

Ama bir gün. Aşık oldum. Birine değer verdim. Ilk kez birine guvendim. Yalnız bir gelecek yerine her gece onun yanımda olacağı hayaller kurdum.

Pek bilinmez ama. Ben ilk defa hayal kurdum. Ilk defa aşık oldum. Bu yüzden çok hata yaptım.

Birgün tüm güvenimi ve geleceğimi üzerine kurduğum o kişi gitti. Ardında sandığından çok şey bıraktı.

Içimde oluşan bu güç patlaması çok can aldı. Icimdeki yeni farkettiğim bu güç çok can yaktı.

Duygularımı kaybettim.
Umudumu kaybettim.
Geleceğimi kaybettim

Şimdi yanımda çok fazla insan var gibi gözüksede yapayalnızım.

Artık vücudumda o ilginç güç

Ellerimdeki patlama yaratan o güç

Bu doğaüstü olaylar bana ilginç gelmiyor

Ilginç olan tek birşey var

Ilginç gelen tek bir soru.

Bir insan nasıl umudunu kaybedebilir?

Içimdeki son ateş yavaş yavaş sönüyor. Daha fazla konuşmaya gerek yok.

Konuşacak gücüm kalmadı