ZEMBEREK

Şimdi fotoğraf çekilsek gözlerimiz bulutlu çıkar.baharın en hırpalani kadrosu arkamızda; uçurtmalar,kediler ve özlem.
Şimdi her fotoğrafta defolu bir kelebek uçar.
Şimdi her fotoğraf bizi dışlar,ama sen bilirsin bazı fotoğraflarda canı sıkılan bir ağaç gibi bakıyorum dünyaya.Bu senin suçun değil,asıl senin şuan bir yerlerde nefes alman bile ara ara dudaklarımı gülümsetiyor.
Bir anı olarak kalmayacaksın sevgilim,birgün elbet karşılaşacağız ve sen gözlerime baktığında her şeyi anlayacaksın.Ve tekrar bana o cennet hissini veren kollarını bahşedeceksin.
Yanında yürümeme,ellerini tutmama izin vereceksin.
Ama bazen o kadar yoruluyorum ki;
Çöküp ağlasam kaldırımlara, kaldırımların bile taşıyamayacağı yüklerle doluyum.
Ve bu zamanlar en kimsesiz olduğum zamanlar.
Öyle bir yerdeyim ki;
Ne gitmesi mümkün,
Ne kalması mümkün olan,
Öylece bir yerdeyim işte.
Vazgeçmekle direnmek arasında,
Akla karanın tam ortasındayım.
Kaybetmenin arifesinde,
Yeni bir hayatın içindeyim.
Kalsam canım yanacak,
Gitsem hayatın...
İkiside aynı kapıya çıkıyor nede olsa.İkisinde de canım yanacak ama ben razıyım acı çekmeye sen iyi yaşa olurmu.
Ve son olarak;
Ne olur beni affet...

Ayça Karahan
12.04.2021

Instagram; aygl_ksknn