dance in pain

یک جنایت مدرن، مردان بیگناه، درون قماری کشیده شدند، که هیچ برنده ای نداشت. انها تنها یکدیگر را میباختند
پارک جیمین مجنونی که، از گذاشتن قلم رنگینش روی بوم نفرت داشت.
پر از راز هایی که از تمامشان شرمگین بود. مین یونگی. نابغه ای که تمام انچه میخواست داشت. تمام انچه میخواست، بجز زندگی!
یک قاتل؛ یک شیطان که شب ها با لبخند ژکوند به مردم، آهسته قدم میزد. و در ارامش، مردم را به رقص وا میداشت. اخرین اجرا. اخرین اهنگ
"رقص مرگ"
نمایشی که هرگز کامل نمیشد... قتلی که هرگز، کافی نبود.
"من فقط، میخواستم بشنوم که بهترینمو انجام دادم"

این فیکشن در کانال تلگرام @btsficsmut7 اپ میشود