Gerçek Hayat Hikayem

Ben kendimi hep yalnız hissediyorum kendimi hep sahte gülüş ile mutlu mutluy muşum gibi davranıyorum ama kendim bir boşluk çukuru için de hissediyorum ailem beni seviyor muş gibi hissediyorum ama kendimi hiç ama hiç mutlu olamıyorum (KORE YE İLGİ DUYUYIRUM DİYE BTS İ SEVİYORUM DİYE) herkez beni saf zannediyo oysaki ben seslen miyorum okulda tek başıma durmak istiyorum tenefüs lerde ama olmuyo mutlaka tanıdığın veya arkadaşın, kankan yanına geliyo bazen herşeyi unutup kendimi onla sohbete veriyorum çünkü o benim her zaman yanda çünkü o benim her zaman destekliyo hatta o kadar iyi ki kendimi sadece onla bir olmak istiyo ama içim den bir ses diyorki bana boşuna sevme bu hayat ta kimi sevdiysen gitti o da gider ama beni mutlu eden bazı şeyler de var o da ........ bu ne güzel hayat yüzüme bile bakmaz ken ben hayatı kendime bir üzüntü olarak vermişim ama keşke doğmasay dım derim keşke hayatta olmasay dım derim 38 tane arkadaşım var onlar beni sevse de ben sevmekten korkuyorum şansa bak be daha anlatacak larım var ama sımadı devamı nı atar ım babay 😞