Story cover for ACEM BORUSU by romanvedahasi
ACEM BORUSU
  • WpView
    reads 2,084
  • WpVote
    Stemmen 956
  • WpPart
    Delen 18
  • WpView
    reads 2,084
  • WpVote
    Stemmen 956
  • WpPart
    Delen 18
Lopende, voor het eerst gepubliceerd nov. 04, 2020
-Gerçekte yaşanmış bir aşktan esinlenmiştir.-

  "Şu çiçekleri biliyor musun?" dediğinde gözüm karşımdaki çiçeklere kaydı. Harika görünüyorlardı. Doğayı süslüyorlardı resmen.

  "Hayır, ilk kez görüyorum. Sanırım sen biliyorsun." dediğimde ayağa kalktı ve bir tane çiçek kopartıp geldi.
              
  "Acem borusu" dedi. "Bu çiçeğin adı."
 
 "İşte o gün bugündür bu çiçek sonsuz aşkın ve beklemenin simgesidir. Hayatta ne olursa olsun, başıma ne gelirse gelsin seni sonsuza dek bekleyeceğim demektir. Eğer birine bu çiçeği verirsen bunun geri dönüşü yoktur. Verdiğin kişiyi sonsuza dek beklemek düşer sadece veren kişiye."

Kapak Tasarımı: @visnelipandaa
Alle rechten voorbehouden
Meld je aan om ACEM BORUSU aan je bibliotheek toe te voegen en updates te ontvangen
of
#77denizkızı
Inhoudsrichtlijnen
Je bent misschien ook geïnteresseerd in
Je bent misschien ook geïnteresseerd in
Slide 1 of 10
ZORBAMDAN HAMİLEYİM cover
Mafyaymısmıs cover
İNCİ MAVİ (gerçek Ailem) cover
Sirayet|Texting cover
Aşk Yarışı | Texting  cover
MANTAR TAHTA // TEXTİNG cover
GELİNİN KIZ KARDEŞİ|TEXTİNG cover
RAPUNZEL BU DEFA KULEDEN KAÇMIYOR  cover
MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT cover
Mahi | bxb cover

ZORBAMDAN HAMİLEYİM

41 delen Lopende

"Ece..." dedi sesi ilk defa bu kadar kısık ve boğuk çıkarken. Testi bana doğru salladı. "Bu ne demek? Hamile misin?" Cevap veremedim, sadece daha şiddetli ağlamaya başladım. Baran bir anda patladı, testi lavabonun kenarına fırlattı. "Cevap versene! Kimden bu? Amına koyayım nasıl olur lan bu? Kimden bu çocuk?!" Bana doğru bir adım attığında geri kaçtım. O anki şaşkınlığı, o kadar büyüktü ki dudaklarından dökülen her kelime kalbime bir bıçak gibi saplanıyordu. "Çocuk benden mi?" diye kükredi. Sesindeki o inkar beni mahvetti. "O gece... o geceden mi?" Hıçkırıklarımın arasından yüzüne baktım. Bana her zaman tepeden bakan, beni küçümseyen o adam şimdi yıkılmış gibiydi. Ama canımı yakmasına izin vermeyecektim. "Yok Baran!" diye bağırdım, sesim koridorda yankılandı. "Benden! Sadece benden! Sen bir şey yapmadın zaten, değil mi? Senin için o gece bir hataydı, bir çöptü! Şimdi gelip hesap soramazsın!"