Story cover for ANDA KAL by namestesDveep1
ANDA KAL
  • WpView
    MGA BUMASA 146
  • WpVote
    Mga Boto 12
  • WpPart
    Mga Parte 2
  • WpView
    MGA BUMASA 146
  • WpVote
    Mga Boto 12
  • WpPart
    Mga Parte 2
Ongoing, Unang na-publish Nov 04, 2020
- GERÇEK BİR HAYATTAN ESİNLENEREK YAZILMIŞTIR...
- BU HİKAYEDE KİŞİLER VE YERLER TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR.. 
Kaybolanlar arasında bir listeniz olsaydı en çok hangisi için kendinizi daha çok yıpratırdınız? Her deliğe baktıktan sonra kaybolan şeyi aramaktan vazgeçer miydiniz? Yoksa en sonunda bulana kadar aramaya devam mı ederdiniz? Bir soru üzerinden açılan sorulara  bir çok cevap mı ararsınız? Kayıp hayaller ülkesinde kendi hayallerinizin kaybolması da o listede yer mi almalıdır? Eger kaybettiniz şey bir eşya değilde bir hayat ise nereden nasıl bulunması gerektiğini hiç bilmediğiniz bir kaosun içinde yaşadıklarınızı gözden mi geçirdiniz? Bir yandan da kendinizi kaybettiğiniz bir duruma da düşürür müsünüz? Bulmak aramaktan daha mı kolay olacak bu yolculukta?
Bütün bu soruların cevabını Ada ve Çınar ile bulabileceksiniz. Her zaman bir şey aramaz mıydı insan? Arayın fakat kendinizi kaybetmeden arayın.
All Rights Reserved
Sign up to add ANDA KAL to your library and receive updates
o
#382doğa
Mga Alituntunin ng Nilalaman
Magugustuhan mo rin ang
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  ni ozanakbabaxz
63 parte Ongoing
​Aynı sokakların tozunu yutmuş, aynı yağmurlarda ıslanmışlardı; ama kalpleri birbirine hep bir mevsim geç kalmıştı. Ozan, Kars Kalesi'nin vakur ve dondurucu sessizliğinde kendi yalnızlığını emzirirken; Sinem, İzmir'in kordon boyunda, denizin tuzuyla yıkanan yarım kalmış bir rüyanın içindeydi. Onlarınki sadece bir mesafe hikayesi değildi; hayatın ördüğü duvarların hikayesiydi. ​Ozan, başka bir kadının imzasını taşıyan bir evliliğin soğuk odalarında yankılanan bir sessizlikti. ​Sinem ise kalbini bir başkasına emanet etmiş ama ruhunu hep o eksik parçada bırakmış bir sığınmacıydı. ​Aşkları, nefretin en koyu tonuyla beslendi. Önce birbirlerinden kaçtılar; çünkü birbirlerinde gördükleri şey, vazgeçmek zorunda kaldıkları hayalleriydi. Kars Kalesi, onların imkansızlığının şahidiydi. Karlar altında kalan o devasa taşlar gibi, duyguları da buz tutmuştu. Ancak İzmir'e uzanan o gizli yollar, buzları eritmeye yetti. İzmir'in neşesi, Kars'ın hüznüne çarptığında; nefret yerini tutkuya, sitem yerini teslimiyete bıraktı. ​"Sen Kars'ın hiç bitmeyen kışıydın, ben İzmir'in hiç dinmeyen rüzgarı. Biz aynı cümlenin içinde yan yana gelemeyen, ama noktası aynı yere konan iki devrik hikayeyiz." ​Yıllarca aynı şehirde nefes alıp, birbirinin içinden geçip giden ama asla dokunamayan iki ruhun, geç kalmışlıkları üzerine kurulu bu destan; şimdi yasak bir sevdanın küllerinden yeniden doğuyor.
YARALASAR(Kitap Oldu) ni Maral_Atmc6
56 mga parte Ongoing
"Soyun!" "Ne?" Yaşlı adam oturduğu masada kaşlarını çatmıştı ki yanındaki kadın tebessüm ederek bana döndü. "Sadece hırkanı çıkar ve bize sol kolunu göster." Tedirginlik içinde onlara baktığımda uzun bir masada oturan toplam on kişi görmüştüm. Ben kapıya yakın bir yerde duruyordum ve yanımda benimle aynı yaşta olan altı çocuk daha vardı. Sağımdaki kızın sol kolundaki yarasa damgasını gördüğümde sertçe yutkundum. Aynı damgadan benimde kolumda vardı. "Neyi bekliyorsun?" Bu soğuk ses yaşlı adamın sağ tarafında oturan kişiden gelmişti. Başını önündeki dosyadan hiç kaldırmadığı için yüzünü iyi göremiyorum. Hırkamı çıkardığımda benimle aynı hizada duran çocuklar koluma baktı. "Sende Yarasalardan birisin." Yaşlı adamın sesi huzursuz çıkmıştı. "Nasıl damgalandığını hatırlıyor musun?" Yine o adam konuşmuştu ve hâlâ başı önündeki dosyadaydı. İyi hatırlıyordum. "Hayır." Onlara güvenmiyorum. Cevabım ile kalem tutan eli hareketsiz kalmış fakat başını kaldırmamıştı. "Artık bizi neden buraya getirdiğinizi açıklayacak mısınız?" Yanımdaki çocuklardan biri konuşmuştu. Yaşlı adam sıkıntıyla bir nefes alarak bizlere baktı. "Aslında hepiniz aynı çocuk yurdunda bir zamanlar kaldınız. Peşinde olduğumuz biri var ve o yurttaki otuz çocuğu damgaladı. Şimdi yeniden ortaya çıktı ve Yarasaları bulup hepsini öldürüyor." Sanırım Yarasalar biz oluyorduk. "Bizimle işbirliği yapmak zorundasınız, tabii yaşamak istiyorsanız?" Masadakilere döndü. "Herkes kendi eğiteceği çocuğu seçsin. Unutmayın seçeceğiniz çaylaktan siz sorumlusunuz." Burada neler olduğunu anlamıyorum. Masadakiler bizi incelerken o başını hiç kaldırmayan adamın sesini duydum. "Gözlüklü kızı ben eğiteceğim." Burada gözlük takan sadece bendim.
Magugustuhan mo rin ang
Slide 1 of 10
ÂFİTAP cover
Sessiz Saplantı cover
TERAZİ  (TAMAMLANDI) cover
𝐀𝐃𝐈𝐍 𝐇𝐀𝐋𝐀 𝐑𝐄𝐏𝐋𝐈̇𝐊𝐋𝐄𝐑𝐈̇𝐌𝐃𝐄  cover
YARALASAR(Kitap Oldu) cover
KARANLIK ADAMIN LÂL GELİNİ cover
İKİ AŞK BIR KADIN cover
5. seviye cover
SOYADINDA ZİNCİR cover
CÜDA VİSALİ / GERÇEK AİLEM  cover

ÂFİTAP

30 parte Ongoing

"Bu avına âşık olan bir avcının skandalı değil... Hâkeza sen aslanın pençesine düşmüş zarif bir ceylan değilsin; kurdun inine düşmüş bir kuzu da değilsin." diye fısıldadığında, sıcak nefesi sus çizgime çarptı. Kül kokan parmaklarının tersi şakaklarımdan aşağıya doğru yavaşça sürtünüp, kirpiklerime takılmış uzun perçemlerimin bir tutamını kulağımın arkasına sıkıştırdı. "Sen sürüsü olmayan bir kar leoparısın, ben de seni yamacında saklayan uçurum." • • • *Kurgunun bütün hakları bana aittir! En ufak bir çalıntı durumunda, gerekli işlemler başlatılacaktır.