MAHAL

MAHAL

  • WpView
    Reads 174
  • WpVote
    Votes 6
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Aug 10, 2023
Şeytanın kazandığı oyunu biz de kazanalım diyorsun. Bilmem ki Tanrı kovmasaydı, şeytan inandığından vazgeçer. Sabah üstüne öylece attığı hırkası, yarım yamalak toplanmış siyah saçlarının dağınıklığı ve yüzündeki ifadesi...Aceleyle evden çıktığı fazlasıyla belliydi. Bu durumdan memnun değilmiş gibi de gözükmüyordu. Belki de sessiz sakin kordonun etkisi vardı... Öyle içten, özünden bir parça kadar yakın duruyordu. "Beklemek şuan hiç iyi hissettirmiyor." Bedenini yasladığı arabasından ayırıp yanına doğru ilerledi. Kadının gerginliğinin, beyinin ince ince işlediği sabırsız korkunun elbette farkındaydı. "Çok sürmez merak etme." Ellerini narin omuzlarda gezdirip destek verircesine sıktı bir süreliğine kızgınlığını rafa kaldırmıştı. Ama çok sürmeyecek bir iki saat sonra ortalık karışacaktı.
All Rights Reserved
#78
arzu
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Vatan Uğruna
  • Karven
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines