Professor J (BTS Fanfic)

Professor J (BTS Fanfic)

  • WpView
    MGA BUMASA 246
  • WpVote
    Mga Boto 13
  • WpPart
    Mga Parte 5
WpMetadataReadKumpleto Sat, Nov 7, 2020
WpInfo
Fanfic
BTS
"Hindi. Hindi kita kayang pakawalan", matigas na sabi ko. Habang yakap ko siya , binuhat ko siya sa sink. Isinubsob ko ang ulo ko sa dibdib niya. Namutla ako sa isipin na mawawala na lang siya sa akin ng biglaan. Hindi mo pa nga ako naaalagaan di ba? Hindi ko pa nararamdaman ang pagmamahal mo sa akin-----
All Rights Reserved
Sumali sa pinakamalaking komunidad ng pagkukuwentoMakakuha ng personalized na mga rekomendasyon ng kuwento, i-save ang iyong mga paborito sa iyong library, at magkomento at bumoto para lumago ang iyong komunidad.
Illustration

Magugustuhan mo rin ang

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • She's Red
  • A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
  • Season 1: Great Pretender
  • Memories Of Us (Completed)
  • My Possessive Bully (REPOSTED) (NEW VERSION)
  • My Rebound Guy

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

Karagdagang detalye
WpActionLinkMga Alituntunin ng Nilalaman