☆maison☆-b×b-

"Biz erkeğiz, ikimizde erkeğiz! farkındamısın acaba dediklerini. Neymiş aşkmış meşkmiş. Sikerim ulan!" ağlamaktan kızarmış ve şişmiş gözlerimi ayaklarımın ucundan mavilerine çevirdim lanet olsunki her baktığımda defalarca tekrar aşık oluyordum ve bu acımı ikiye katlıyordu .

Sevgime inanmıyormuydu yani ? hah ben onu gözlerinin içine bakarken bile güzelliğinden gözlerim dolarken, o bana bunu söyleyemezdi. Hırsla gözümdeki yaşları elimin tersiyle sildim ve ona parmağımı sallayarak "sakın ,sakın bir daha sana olan hislerimle bana oynama. İbne de her şeyi de ama sakın!" burnumu çektim ve titrek nefes alıp sözlerime devam ettim " sana olan sevgim bunu haketmiyor biliyorum bunlar çok yanlış ama... "

" Elimde değil ulan! denemedim mi sandın bi ton doktora gittim." Bu bir hastalık değil" dediler. Belki geçer dedim. Belki ben yanlış anlamışımdır dedim. Ama olmadı hocalarada gittim her seferinde hakarete uğradım, ne için sırf Aşık olduğum için. Gecelerce uyuyamadım yalvardım Allahım al bu hissi içimden ne olursun dedim ama yine bişey olmadı elimde değil olum olsa seçermiydim bu hayatı yediğim, hakaretleri... " onunda gözünden bir damla yaş düşünce içim parçalandı. Bir kaç ufak adımla yanına vardığımda titreyen elimle rüzgar yüzünden kurumaya yüz tutmuş yaşını yavaşça, yanğını okşayarak sildim.

Rahatsız olmasın diye iki adım geriledim. Ama Poyraz bana biraz daha yaklaşıp, benim şaşırdığım için nerdeyse yere deyen ağzımı aldırmadan, belimi kavrayarak yumuşak dudaklarını, benim dudaklarımla birleştirdi.

.

.

.

11/10/2020

~ccreepp