"Lantis ng Section D"

"H-hi!" Isang weirdong babae ang biglang humarang sa daanan ko papasok sa room matatapos na kasi ang lunch break sa loob ng limang minuto. "Huh?" "P-pwede ba tayong m-mag-usap...?" "Oum..." Lumakad siya papunta sa dulo nitong fourth floor, walang tao doon. Sinundan ko siya. Huminto siya't humarap saakin. Himinga ng malamin atsaka tumingin saakin ng napaka seryoso. "A-ano..." Huminga siya ulit ng malalim bago magsalita. Nanginginig siya. "Gusto kita!" Sigaw niya. Wala naman nakarinig dahil kakaunti na lang ang mga studyante na nasa labas at nasa malayo din sila. Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o ano... "Huh?" "S-sabi ko, g-gusto kita, Angielyn...!" "Oumm... Narinig kita." I smiled to her. Dahan dahan akong lumapit sakaniya atsaka ikinulong sa mga braso ko. "You know I have boyfriend, right?" Ngumisi ako. Tumango siya. "O-oo alam ko iyon." Nagtama ang mga mata namin dahilan para mamula siya pero nag-iwas siya agad ng tingin. "P-pero p'wede naman ako... Pwede naman maging tayo! Payag ako maging kabit!" "Hahaha" She's Alexandra Levi one of the honor students of our class. Ano bang iniisip ng babaeng 'to? Inaamin ko, naattract ako sa mga babae lalo na sa mga tulad niyang may mga malulusog na hinaharap. smirk. tinignan ko siya mula ulo hanggang paa, hindi na rin masama. "Then..." Inilapit ko ang mukha ko sakaniya atsaka hinalikan. "You'll be my girlfriend." Sabi ko pagkahiwalay ko ng mga labi namin. Iniwan ko siyang nasa state ng pagkagulat ᶜʳᵉᵈⁱᵗˢᵗᵒᵗʰᵉᵒʷⁿᵉʳᵒᶠᵗʰᵉᵖʰᵒᵗᵒˢ!

Narinig ko nalang yung mabibigat na tunog ng takong ng sapatos na papalapit na alam kong kay Eia yon. Pinaharap niya sa kaniya si Avery at sinampal. "W-why did you fvckng kissed her?!". Kitang kita sa mata niya yung sakit na hindi ko kayang makita kaya umiwas na'ko. Halos lumabas na yung ugat niya sa leeg dahil sa pagkakasigaw at frustration na nararamdaman. "I have rights, because she's my fvckng girlfriend! What's your problem? Why did you slap me? Anong karapatan mo?!." Sunod-sunod na tanong niya pabalik kay Eia. "What do you mean she's your girlfriend? Matagal na kayong hiwalay for fucksake! Right, Love?." Naghihintay siya ng sasabihin ko pero nanatili lang akong nakayuko. "L-love? Diba? Tumingin ka sa a-akin". Hinawakan niya yung pisngi ko para iharap sa kaniya pero tinulak siya ni Avery. Hindi naka lagpas sa'kin yung disappointment sa mga mata niya. Kitang kita ko yung sunod sunod na pag bagsak ng mga luha niya. Ang sakit makitang umiiyak siya dahil masayahin siyang tao e. Kung pwede ko lang sabunutan si Avery dahil sa ginawa niyang pag tulak kay Eia ay ginawa ko na, kaso masisira yung plano ko. "Don't ever touch my girlfriend again." Diniinan niya pa yung word na girlfriend kaya yung kaninang sakit na nararamdaman ni Eia ay napalitan ng galit. Gusto kong masuka dahil sa pagsabi niya ng girlfriend niya ako, but this is not the right time for that. Mamaya nalang pag pasok ko sa loob ng campus. Didiretso kaagad ako sa cr na makikita ko. it's for you to find out. gxg

"We will announce our identity as CEO and you being the president. Also.." hindi ko alam kung kailangan ko bang banggitin ito sa kanya pero tumitig ito sa akin wari mo'y naghihintay ng sagot. "We will also announce our m-marriage to the public." "How long do you want to pretend?" naupo ito sa sofa at isinandal niya ang ulo niya sa sandalan paharap sa kisame. Hindi ako naka sagot. Hanggang kailan nga ba? Hindi ko rin masagot ang tanong niya. Ni hindi ko rin alam kung nagpapanggap nga lang ba ko o totoo ang mga pinapakita ko. Instead of answering her, naglakad ako patungo sa bathroom pero pinigilan niya ako nang hawakan niya ako sa kamay ko. I felt the current na parang sa kasuluk sulukan ng katawan ko ay nanatili ang kuryenteng iyon. "Do you want this setup, Elix?" tanong nitong muli. Wala parin akong makitang emosyon sa mga mata niya. Gusto kong umiwas sa mga tanong niya. Hindi ko kasi alam ang isasagot ko sa mga ito. Sumasakit ang ulo ko sa mga tanong niya. Ano nga ba kasi ang gusto ko? Bakit hindi ko nalang siya diretchuhin at sabihing ayoko din sa ideya ng pagpapanggap na ito. "I like you Rielle!" bulalas ko sa kanya. Pero pagkatapos non ay narealize ko na mali ang sinabi ko. 'Hindi iyon ang sabi ng utak ko. Damn!' Hindi ko na mababawi yon dahil magmumuka lang akong katawa tawa sa harapan niya. Nakatulala lang siya sa sinabi ko. Nang bigla niya kong siilin ng halik. Banayad lang ito sa una pero lumalim sa katagalan. Napayakap ako sa batok nito at tinugon ko ang bawat halik niya. Hinapit niya ako sa bewang at tsaka binuhat at inilapag ako sa mesa. Naramdaman ko ang kamay nito na humawak sa leeg hanggang sa batok ko para lalong dumiin ang mga halik niya. Sa gitna ng bawat halik ay bumulong ito. "Please... stop pretending, Elix." tsaka niya hinagod ang labi niya sa leeg ko.

Si Syeon Blake Alcazar ay isang mahirap lang wala na rin siyang kasama sa buhay. Kasi ang mom and dad niya ay namatay dahil sa sumabog na eroplano papunta sa business trip. Actually hindi naman talaga siya mahirap lumayo lang ang loob niya sa mga relatives niya dahil sa hindi niya gusto ang mga ugali nito na kahit ang ipinamana ng kanyang mga magulang ay kinuha sa kanya. Pero hindi na siya nag habol pa dahil mas gusto niya ang katahimikan pero meron siyang isang pinsan na close na close niya siya si Drake Alcazar tinuturing niya itong kuya. Si Drake ay isang business tycone mayaman ito pero kahit anung tulong ang inooffer niya ky Syeon ay hindi ito tinatanggap isa na dito ang pag aaral ni syeon pero tumatanggi ito dahil ayaw niya ng mag aral kasi ayaw niya sa mga tao. Pero meron siyang dalawang kaibigan na ang turingan nila sa isat' isa ay kapatid. Mayaman din ang nga kaibigan nito pero kahit anung mang yaman o kahirap ka sa buhay ay hindi nila ito hinuhusgahan. Si Syeon ay hindi rin naniniwala sa pag ibig dahil hindi naman siya interesado dito until she meet the professor of her friends na kasama rin ang mga gusto ng kaibigan nyang mga professor. Hindi rin alam ng mga kaibigan niya na nag sisikap siya sa buhay na siya mismo ang bumubuhay sa sarili niya ang alam lang nila ay binibigyan siya ng pera ng pinsan nyang si Drake pero hindi dahil siya mismo ang nag hahanap buhay para sa sarili niya ng hindi rin alam ng kaibigan niya kung anu ang trabaho niya dahil hindi niya ito pinapaalam.

[UNDER REVISION] After months apart since graduation, Zekei and Ellejei reunite. He carries hope, she carries doubts-but together, they chase the moments they once thought were lost. As days blur into nights, they hold on to borrowed time, not knowing how fleeting it truly is. ｡ﾟ•┈꒰ა ♡ ໒꒱┈• ｡ﾟ Highest Rankings #1 - pinoy fiction #1 - tagalog fiction #1 - borrowed time #1 - relatable romance #1 - bitter sweet romance #1 - almost lovers #1 - reunion romance #1 - fleeting moments "Tayo 'yan." Ang palaging sinasabi sa'kin ni Zekei. Ayokong maniwala. Una sa lahat, ang corny. Sunod, manghuhula ba siya? Third, toothbrush muna. Fourth, wala lang. Ayoko lang talaga sigurong tingnan ang hinaharap na siya ang kasama kong abutan ng hamog sa daan habang nakatambay, o di kaya ay kumain ng pastang hindi ako ang nagluto. Ayokong matulad kami sa mga RomCom-na eepal pa ako sa kasal nila ng dapat sana ay magiging asawa niya dahil 'yon ang dumating noong mga panahong wala ako at nasa kasalukuyan siya ng pagmmove on. Ayoko rin naman 'yung mga fiction na magkakaroon siya ng superpowers at tutubuan ng buntot at mahabang tenga, tapos ililigtas niya ako mula sa malaking halimaw na sa dami ng tao sa lugar namin, ako pa talagang sira na ang atay kaiinom ng alak ang pinuntirya. At mas lalong ayoko ng thriller, tipong may kapatid pala ako at lumaki siya sa ibang bansa-uuwi siya ng Pilipinas para ipamukha sa'kin na kahit hindi niya mabigkas nang tuwid ang salitang 'nakakapagpabagabag' ay mas matalino pa'rin siya dahil ingles ang pangunahin niyang lenggwahe, nasaan si Zekei do'n? Nasa bahay ng kapatid ko, kasi kapatid din pala niya 'yon at iisa ang tatay namin. Kainis. Basta. Ayoko ng kahit ano sa mga 'yan.

This is a GxG Story! ☺️ "Gyle, ano ba!?" sabay hablot ko ng kamay ko dito, galing kami sa isang bar sa BGC at itong magaling kong kaibigan kung makahila sa akin akala mo wala akong feelings para masaktan sa paraan ng pag-hila nya, at talagang galit pa ito ng lingunin ako. "Umuwi na tayo." malamig na sambit nito. " Hindi pwede. may date pa ako, at tsaka diba kasama mo naman si zayne? uuwi naman ako eh. pero nag e-enjoy pa ako sa company nung kadate ko. kaya pls lang my friend, hayaan mo muna ako. ok?" maayos kong pakiusap dito, dahil lango na rin ako sa impluwensya ng alak ay hindi ko na iniintindi ang nagpupuyos na galit nito sa akin na hindi ko malaman kung ano na naman ang dahilan. " seryoso kaba maui? nag-eenjoy ka!? bakit hindi ko makitang komportable ka sa taong yun! bakit hindi ko makitang masaya ka sa pag-hawak at pagdikit nya sayo! ano bang klaseng enjoyment yang sinasabi mo ha maui, yun ba yung papayag ka na ikama ka nung nakakabwisit na lalaking yun ha!?" isang malakas na sampal ang natanggap nito mula sa akin. Sunod ng mabilis na pagtulo ng mga luhang kanina pa nya pinipigilan. "Wag kang umaktong parang concern na concern ka sa mga disisyon ko kung sino at anong klaseng lalake ang bibigyan ko ng atensyon at panahon ko. pls lang gayle, hayaan mo akong lumaya sayo. Pagod na ako! at kung magkakaroon ako ng pagkakataon na ibigay ang sarili ko sa isang tao. wala ka ng pakealam doon! Magkaibigan lang tayo. Sana alam mo parin ang lugar mo, kagaya ng sinabi mo sa akin noon. " Malamig kong bigkas dito at tsaka kumawala sa pagkakahawak nito at pumara ng taxi pauwi sa condo nya.

"Ang magulang mo ay si Manang Lydia, nasa ibang bansa ang ina mo at ginagapang ka nang husto sa eskuwelahan na gusto mo pero hindi mo ipinagmamalaki? At kailan pa naging heredera ka ng Villa Del Rosario kung unang-una hindi ka naman anak ng magulang ko, o apo ng lolo ko?" Hindi makakibo si Tammy, nagsimulang mag-init ang mga mata niya. Hindi niya mapigilan ang mapahikbi. "Bakit ka umiiyak?!" Dumadagundong ang boses nito kaya kinagat ni Tammy ang labi niya. "Noon pa lang sa rancho alam ko ng hindi maganda ang ugali mo pero ayos lang naman, baka hindi mo lang din gusto ang dating ko. Pero senior high at college mo rito kung ano-ano ng pagpapanggap ang ginawa mo? Iyong lolo mo nagpapakahirap mag-alaga ng hayop sa rancho mapadalhan ka rin ng pera para sa mga project mo, iyong si manang Lydia na napakabait na nag-alaga sa 'kin noon na ginagapang ka sa college school na 'to, hindi mo naman pala pinagmamalaki dahil abala ka sa pagiging rich kid mo rito? Alam ba 'yan ng nanay mo?" Madiin ang bawat salitang binibitiwan ni Benjamin. Hindi akalain ni Tammy na sa dinamirami nang makakadiskubre sa pagpapanggap niya ay iyon pang mismong tunay na anak at apo ng mga bilyonaryo kung saan amo ito ng kanyang pamilya. Dahil dito, matatali siya sa isang deal kung saan wala siyang kakayahang tumanggi.

"sana hindi nalang ikaw 'yong hinahangaan ko simula palang" humihikbi kong saad "kasi alam mo, mas magaan pala kapag wala kang alam kasi simula nong naging asawa kita mas naging miserable 'yong buhay ko. Ano ba kasing ginawa ko at ganitong pagpapahirap ang binigay mo, wala naman akong ibang ginawa kundi mahalin at ibigay ang lahat ng gusto mo pero bakit hindi mo 'yon nakita? bakit palagi mo akong sinaktan at pinahirapan?" nanatili siyang nakatayo habang tinatanaw akong lumuluha "s-sorry" that's it? sorry? sorry lang?? ano ba kasing magagawa ng sorry na 'yan?. Hindi ko alam kong anong meron sa kanya at minahal ko s'ya ng lubusan "sorry?, well alam naman nating sorry is the most abused word diba? puro kayo sorry pero kahit pagbabago man lang hindi n'yo magawa!" sagut ko Umiiyak parin s'ya habang tiningnan ako, feeling ko naging kaawa-awa ako sa paningin n'ya kasi umiyak siya eh. Last na 'to ayoko na pagod na pagod na ako, punong puno na ako at sawang sawa na ako "sana maging masaya ka sa piling n'ya" saad ko at tumakbo papalayo sa lugar na 'yon SIMULA NGAYON KAKALIMUTAN NA KITA

"Dahil sa rejection na tinamo ni Myca sa dream man niya na si Gabriel ay binago niya ang focus niya. Wala na muna ang pag-ibig. Pera ang kailngan niya. Kailangan niyang kumita ng malaki para masuportahan niya ang kanyang pamilya at mapag-aral niya sa kolehiyo ang kanyang kapatid. Umayon naman ang pagkakataon sa gusto niyang mangyari. Si Jack Rheus nga yata ang solusyon sa problema niya. Bilang isang real estate agent, apat na sales ang kailagan niya mula rito at tapis na ang problema niya sa unang taon ng kapatid sa kolehiyo. Ang problema, sugal ang tingin nito sa lahat rg bagay-sugal na lagi nitong ipinapanalo. Nilatag nito ang deal so kanya. Bibilli ito ng properties sa kanya, at hindi lang isa, kundi apat, kapalit ng dalawarg kondisyon: Una, magiging "woman on call" siya nito. Ibig sabihin pupuntahan niya ito sa bahay nito anumang oras na tawagan siya nito upang magdate sila. Ikalawa, ito ang magtatakda kung kailan matatapos ang pagganap nila bilang woman on call nito. Kaya ba niyang isugal ang puso niya sa laro nito gayong alam niyang matatalo lamang siya?

Paano kung ang mundong ginagalawan mo ay hindi nakabase sa katotohanan, kundi sa paniniwala? At bawat barahang iyong hinihila-hindi kapalaran ang ibinubunyag, kundi sarili mong ilusyon? Pagmulat mo, malabo ang alaala. Baluktot ang katotohanan. At sa unang hininga mo, kailangan mong pumili ng stance-ng maskarang magtatanggol o maglalantad sa'yo. Pero... paano kung hindi ikaw ang pumili? Paano kung dumating ang Joker-hindi inaanyayahan, hindi mapigilan? Nakangiti. Magulo. Mapanganib. Lalabanan mo ba ito, o hahayaan mong laruin ka? Kapag ang kaibigan ay anino lang. Kapag ang katiyakan ay nagiging bitag. Kapag ang kasinungalingan ay kasing ganda ng katotohanan-ano'ng pipiliin mo? At kung masikip na ang sulok, kakawala ka ba... o matutuklasang ikaw lang din pala ang gumawa ng pader? Ito ba'y laban para manalo-o pagtanggap na minsan, ang paniniwala lang ang natitirang sandata? Kaya ang tanong: Ano ang card mo? At totoo ba 'yon... o pinaniwalaan mo lang?