Duygularım

Her gün binlerce duygu ile çarpışıyorum ve mimiklerim yetersiz kalıyor.
Bunca birikmişliğin içinde yazmak; bir uğraş yahut bir hobiden ziyade, bir mecburiyet oluyor.
Evet, öylece duramıyor insan.
Ruhuna saplanan kılıçları eritip bir deniz altı
inşa ediyor ve derinliğinin manzaralarını resmedebiliyor bazen.
Ruhuna sızan mutluluğu damıtıp kaleminden akıtabiliyor ya da.. Yetenek mi bu sanki?
Oysa etraflıca düşünen, oysa hayata tutundukça elleri parçalanan her insan bilir: anlatmak; anlatılanın özgürlüğü içindir.

🤍

Hikaye değildir!!!