Sa Kabilang Mundo
- Reads 22
- Votes 0
- Parts 1
MatureOngoing
Last published Wed, Nov 18, 2020
Nanlalabo pa ang paningin ni Mario ng maaninag niya ang isang tao na nakatayo sa harap niya. Isang babae nakasoot Ng kulay puting bistida ang kanyang nakikita, may mahaba at kulay puti ring buhok may matulis na taenga, at kulay berde dn ang mata nito.
Kinusot-kusot nito ang mata, nagbabakasakaling ilusyon lamang niya ang nakikita ngunit laking gulat nalang niya ng bigla siya nitong yakapin ng mahigpit.
"Mario," sambit nito habang humihikbi " Mario, magpakalayo- layo na tayo, diko na kaya..."
Doon lamang napagtanto Ng binata kung sino ang nasa harap niya. Ang kanyang kasintahan, Si Meìnu.
Maslalo niyang hinigpitan ang pagkakayakap Kay Meìnu, alam niyang hirap na hirap na ito sa sitwasyon nila. Ngunit nagmamahalan silang dalawa. Hindi nya rin makakayanan ang mawalay sa dalaga.
"Mario, buntis ako... Ayukong malaman Ito Ng aking ama. Alam Kung papaslangin niya ang anak Natin...Mario omalis na tayo..."
"Hindi ako makakapayag na may mangyaring masama sa ating anak." Sambit ni Mario at agad na tomayo sa kinauopoang ugat. " Halika, Somama kana sakin..." Sambit nito at inalahad ang kamay sa dalaga
Napangite naman si Meìnu at agad inabot ang kamay ni Mario.
"Hindi na tayo magkakahiwalay Mahal ko, pangako yan" tsaka niya Ito hinalikan sa noo.
Author: Hindi po ako batikang manonolat sadyang malakas Lang po ang imahenasyon ko. Asahan niyo na po ang mga wrong grammar at spelling. Salamat po at sana magostohan niyo po ang aking kwento:)
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Flowers Bloom (Completed)
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.Complete
Sol De Luna
"Aqua dito ka lang wag na wag kang lalabas" sabi ng nanay ko kasama ang tatay ko Noon hindi ko maintindihan kung bakit hindi ako pwedeng lumabas, kung bakit natatakot ang mga magulang ko.Ngayon alam ko na at nagsisisi ako dahil ngayon ko lang naintindihan lahat, ngayong wala na sila. Iniwan nila ang batang Aqua para hindi ito mamatay. Hindi madaling mamuhay ng mag-isa lalo na't hindi mo alam kung ano ka. Pero dahil mag-isa nalang ako alam ko kung paano mabuhay na hindi nakakasakit ng tao at hindi napapatay ng ibang lahi dahil sa mundong tinatayuan ko walang magkakampi. Walang magliligtas sayo kundi sarili mo lang. Hindi ka dapat magtiwala sa kung sino dahil lahat kaaway mo. Pero nung nakilala ko ang isang lalaki nagbago lahat ng pananaw ko. Hindi ko inakalang magmamahal ako ng isang kalaban. Handa akong magbago at ipakita talaga kung sino ang totoong ako sa pagsikat ng araw at sa pagsapit ng dilim. Handang pumatay ng kahit kauri at handang magbigay ng buhay kung kinakailangan. Ako ay isang Lumina, isang puting lobo na may maraming buntot kapag nasisikatan ng araw at sa pagsapit ng dilim nag-aanyong tao pero pag nasisinagan ng ilaw ng buwan kumikinang na kakulay nito. Ang lalaking tinutukoy ko naman ay isang Vampir, isa syang bampira at mortal na magkalaban ang mga lahi namin.Complete
THE MASTER AND THE SERVANT (Completed)
Dahil sa hirap ng buhay naging desperado si Harriet na mamasokan bilang kasambahay sa isang mayamang lalaking may pagka bipolar ang ugali kahit hirap syang makitungo ay pinilit nya itong pakisamahan upang mabuhay, ngunit habang tumatagal siyang naninilbihan sa bahay ng lalaki ay unti unti naman syang napalapit dito at tuluyang nahulog ng makilala nya ito ng lubusan, ngunit ng malaman ng dalaga ang nakaraan ng binata paano nya kaya tinanggap ang lahat ng ito.? At paano nga ba nabuksan ng dalaga ang puso ng binata upang muli itong magmahal?Complete
Her Human Blood
Nilibot ko ang tingin sa paligid at mabilis na rumehistro sa akin ang lugar kung nasaan ako dahil minsan na akong nakapunta rito. Naaninag ko ang pamilyar na pigura na siyang nakaupo sa tabi ng kama na hinihigaan ko. Agad akong natauhan at mabilis na lumayo sa kanya. "A-Anong g-ginagawa ko rito P-Prinsipe Alexus???" hindi ko alam kung kinakabahan ba ako o dahil ito sa sakit ng ulo. Nakasuot sya ng puting polo. Pansin kong bukas ang tatlong butones nito. Sumisilip ang matitipuno nyang dibdib habang malalim ang binibitiwang hininga. Niluwagan nya ang suot na neck tie habang naka titig sa akin ng seryoso. Lumunok ako ng mariin. Bakit uminit bigla sa loob ng kwarto nya? Pansin kong ilang minuto na pala kaming nagtititigan kaya ako na ang unang kumalas. Dumiretso ang aking paningin sa suot kong damit. Nanlaki ang mata ko sa pagkabigla. B-Bakit ganito ang k-kasuotan ko??? Nakasuot ako ng itim na evening dress at lantad na lantad ang aking mga dibdib. Ni hindi manlang nangalahati ang haba ng tela nito kaya malayang nakikita ang mapusyaw kong binti. Napatingin ako sa kanya. Minabuti ko nalang ulit na wag nalang magsalita dahil mas nangibabaw ang takot sa akin. Napaiwas ako ng tingin. A-Anong amoy yon? Tanong ko sa sarili ng may maamoy na mabango at agad ko itong hinanap. His bleeding wrist Tumayo sya at nilapitan ako ngunit hindi ako gumalaw. Inilapit nya sa ilong ko ang kamay nyang kasalukuyang dumudugo. Naramdaman kong humahaba ang mga pangil ko. Mabilis akong nagtatakbo sa palikuran ng kanyang kwarto ng manumbalik ang pagkahilo ko. Sumuka ako at mabilis na nagmumumog. Paglabas ko ay nakita kong naka abang ang prinsipe Alexus sa labas ng banyo. Lalampasan ko na sana siya ng mabilis nya akong itinulak sa pader at agad akong napangiwi sa lakas nito. "Now drink" Date Started: May 4, 2020 Date Finished: August 20, 2020 Highest Rank Attained #3 Romance- June 2, 2021 #1 Vampire- August 14, 2021 #8 Romance- September 8, 2022Complete
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
Vampire Series || Fate ||
Lumaki ako sa bahay ampunan, wala gustong umampon sa akin. Hanggang sa sinabi nang tagapangalaga ng ampunan na may dadating na mga bisita. Di ako umimik at tahimik akong nakatingin sa mga kasama ko, kita ko na nagagalak silang makilala ang mga bisita. Isang gabi ay pumunta ako sa silid ng aking kaibigan, di ito lumalabas ng kanyang kwarto kaya ako mismo ang naghahatid ng kanyang pagkain. Sa lahat ay kaming dalawa ang naiiba. Kinabukasan ay dumating ang mga bisita at di ko inaasahan na magbabago ang buhay namin ng aking kaibigan sa araw na iyon... I nearly died...but someone took me and own me as their family...I'm happy but empty... Then one day I have a mission to complete but unfortunately because of that lake I became a GRANDMOTHER suddenly!? I accept my fate...When I'm back.... The King enroll me in that Academy...and this is just the beginning of my story...Complete
Vampires: Pieces of Arca
(Tagalog Story) A time when humans and vampires co-exist. How would Patricia detach herself from a bunch of Lartruses, the highest ranked creatures in the Vintrese, the vampires' mainland, especially when she was supposed to work with them in finding the missing pieces of Arca? /Excerp/ His hands and feet are all chained. Nakaupo siya sa gitna nito. Nahigit ko ang aking hininga nang magtagpo ang aming mga mata. Those blue orbs that I always find myself lost within, as cool as the calm sea, yet as dangerous as the snow storm. His face was void of any emotion, like he have been exhausted for days, numbed and thirsty. "Zedrick." "What took you so long, Patricia?" he gradually stood up. Pumunta siya sa direksyon ko. Sa bawat hakbang niya ay ang pagtunog ng tanikala sa kanyang mga paa. The chains emitted creepy sounds as it approach me. "Anong nangyari. . .Bakit-" naguguluhan kong tanong. Unti-unti akong lumapit sa kanya. "I'm freezing." his voice is as cold as ice. "Can't you come near?" he asked. I felt a weakness pulling me in as I walk towards him. I hold onto the rails. I know it's stupid of me to come nearer. But an uncertain force-like field brings me to the devil. Nakaharap na kami sa isa't-isa. Bigla na lamang akong namanhid na tila di ko na nararamdaman ang lamig. He lifted his hands and it reached my left cheek. Saglit akong napapikit. Pakiramdam ko ay nanindig ang mga balahibo ko sa batok. All I can feel is his gentle touch as he caresses it. "Will you release me? I might die anytime soon." he whispered. Napahawak ako sa kamay niyang nasa pisngi ko. He'll die? The side of his lips arched. Something flickered on his eyes. I believe their color changed! Hindi ko lang nahuli. I was still in awe when he held my hand tightly as he speaks, "But maybe one bite. . . will suffice." He wasn't even asking for permission. He was suggesting it to himself. Because deeply, he knows, I'll never escape his grip. Highest Ranking Achieved Vampires #25Complete
Mafia Queen Reincarnated as the Daugther of the weakest Tribe.
She was hurtless, She promise herself that if ever She can have another life she will never be beaten again. suddenly, the accident happened! someone was planning her death because she's unbeatable, a demon in night, her god is satan, she only believe herself and everything around her is just her tools. And then, she wakes up in a body that is weak, talentless, and what makes her interest more is she has a family. A whole lively family that makes her change into a childish and become a big sister. It treat her will, even love her, opposite to her family before. she wanted to be strong in the weakest body she have. She marks her next goal without dying again. And while looking to her new family who is waving at her with a wonderful smile. She learn to smile again, a smile that's not fake. A greatful smile. she made up her mind while closing her eyes and feel the breeze and look up to the sky with full of fairies flying. "I am greatful in this new life, Kahit hindi ako nagising sa katawan ng princesa! Ginising naman ako ng mga bago kung pamilya. Kung kami ay minamaliit dahil ang aming lahi ay wala ni isang kakayahan. Ako na anak ng pinakamahinang tribo na isang mafia queen na isang mamatay tao ay magbabagong buhay para sa kanila. " Mamumuhay akong isang ordenaryung pinakamahina sa tribo. But, Does'nt mean madali na akong api-apihin, o patayan. As I said, my new family is my goal! And this time I will never be beaten, and still unbeatable as I was before. *Natutulog lang ang Demonyo sa kalooban ko, kaya wag ninyong subukang gisingin kung ayaw ninyung maging abo"Complete
Kailan ba kita makikita ulet? Pinipilit kong kalimutan ka pero naging bahagi ka pa rin ng buhay ko. Naging malawak ang espasyo mo dito sa puso ko. Isang kang nakaraan na kahit na anong pigil ko ay hindi ka nawawala dito sa isipan ko lalo na sa puso ko. Inaasam ko pa rin na sana balang-araw ay mahagilap ko man lang kahit na ang anino mo. Bata man ako noon pero alam ko na ang salitang pagmamahal. Naramdaman ko yun nung tumibok ang puso ko sa unang pagkakataon sa edad na sampung taon. Nandun ang kilig. Nandun ang sobrang saya. Nandun ang tawanan. Nandun ang kulitan. Nandun ang paglalambing mo pero dahil sa'yo nasaktan din ako't umiyak. Hindi ka na bumalik muli. Hindi mo tinupad ang mga pangako mo sa'kin. Nangako ka sa edad na labing-tatlong taon. Tatlong taon ang pagitan ng edad natin pero ramdam ko ang sinseridad mo dahil umasa ako. Lumaki man ako nun sa bahay-ampunan ay pinunan naman ni mother ang kulang sa'kin. Buo at totoo ang pagmamahal na ipinakita niya sa'kin. Kuya ko magpakita ka na. Nasa'n ka na? Tatlong taon ang lumipas nung hindi ka na nagpakita ay umaasa pa rin ako pero natuto akong buksan ang puso ko para sa iba. Ngayon ay apat na taon na kami, kuya. Malapit na ring maging labing-isang taon na hindi ka na nagpapakita sa'kin. Masakit isipin pero umaasa pa rin ako na makikita kitang muli. Gusto kong sabihin sa'yo na salamat sa mga sayang idinulot mo sa buhay ko. Gusto kitang makita. Magpakita ka na. Hinihintay ko pa rin ang pagbabalik mo. Gusto kitang tanungin ng bakit. Gusto kong pakinggan ang mga dahilan mo. Magpakita ka lang. Tatanggapin kita ... bilang nakaraan ko na lang.
More detailsContent Guidelines