Είσαι εδώ κι όπου είμαι' είσαι-σαν ανατολίτικη λαμπρή Ζωοδόχος Πηγή

Διήγημα 2020

8μ.μ

***********

Μέσα από χιλιάδες ανάλαφρους λόγους τολμηρούς
Νεότης άσβηστη χαμένη μέσα σε βλέμματα χαράς
Στους πράσινους μοναχικούς Πεντελικούς μυστηρίου δρόμους...
Ένα της Πλακεντίας άστρο έξυπνο καί λαμπερό
Ένα κομψό Μέγαρο πολιτισμού-μετρά χρόνια πιστής αναμονής.

Στήν σκοτεινή σπηλιά πού φρούριο ήσαν οπλαρχηγών
Μεγάλων διδασκάλων φύλαξης τόπου πολύτιμου σαν ρουμπίνι'
Τριγυρνούν μήπως βρουν τήν Ελίζα να αρπάξουν
Στοιχειά ανεπιτήδευτα -ποτάμια κρυστάλλινου νερού κρυφής αγάπης.

Όσα ποτάμια κιαν διαβώ -φοβούμαι να ξεχάσω
Είσαι ακόμα εδώ' ρωτάς κάθε διαβάτη
Ρίζες βγάζει η καρδιά αγανακτεί στη λήθη
Χρόνια πολλά μας σημαδεύουν στον Γολγοθά τα βέλη

Στοιχειά-νεότητας άσβεστης μνήμης φλογισμένης
Στους πράσινους δρυμούς σου παλεύω να ξεχάσω
Χαμόγελα απίστευτα σκληρά πού σε αίμα υπογράφουν
Ξυπνώντας όλες τις αισθήσεις μου στα φώτα ενός Μεγάρου...
Γκρίζα είν' όνειρα - παλεύω μην ξεχάσω..
Οπλαρχηγούς , πριγκίπισσες Δούκισσας' αιτίες, απιστίας...

29 Οκτωβρίου
Πέμπτη απόγευμα 2020

Χθες συνάντησα την οικογένεια λόγω Ρεπό' νοιώθω