Louisa Eckhart

Kötü bi şansla doğdum, sevilmeyen kötü kadının lanetli çocuğu olarak. Annem babama deli gibi aşıktı. Ölümünde bile kendi sonunu hazırlayan adamı sayıklıyordu. Fakat herkes onun için hak ettiğini bulduğunu söyledi. Hiç bi zaman annemin yaptıklarına hak vermesemde onun hep yanında olan kişi olarak ona acıyordum. Ve o beni umursamasa bile yinede hep onu sevdim. Sonuç olarak babamın annemi cezası olarak kapatığı kulede yanlız başıma yaşamaya başladım. Açıkşası hayatımda pek bi değişiklik yoktu annem zaten beni hiç görmezdi ve benimle ilgilenmezdi. Babamda kulede yanlız yaşamamı umursamadı sonuçta sevgili eşi benden rahatsız olursa bu daha büyük bi sorun olurdu. Her gün yemek için gelen hizmetçiler dışında yanlızdım. Ne kadar iyi olduğumu söylesemde içten içe yıkılıyodum. Her gün tanrıya mutlu olmak için yalvardım. Gerçekten tanrının beni duyacağına inanmasamda, galiba sadece şanslıydım. O beni gerçekten duydu, o bile bana acımıştı sonuç olarak o beni kutsadı.