Three Days before I Die

Three Days before I Die

  • WpView
    Reads 38
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Nov 29, 2021
WpInfo
Non-Fiction
Paano ako magiging masaya kung konting Panahon na lang ang meron ako? paano ko tanggapin kung marami pa akong gusting gawin? paano ako Lalaban kung wala na akong dahilan para lumaban? paano ko sasabihin sa kanila kung wala na silang paki alam saakin? paano ko magagawa ang gusto kong gawin kung ilang araw na lang na lang ang meron ako para mabuhay? paano ako makaka punta sa mga lugar na gusto kong puntahan kung nang hihina na ako? sa lahat ng kabutihang ginawa ko bakit ganito ang sinapit ko? gusto ko pa silang Makasama, mayakap at maalagaan. gusto ko ipakita sa kanila kung gaano sila kamahal pero ilang araw na lang ang meron ako at ng hihina na ako, ang sakit kasi inaasahan ko sila na nandito sa tabi ko at inaalagaan ako pero hindi mas pinaniwalaan nila ang kasinungalingan ng kapatid ko at iniwan nila ako tanging mga doctor at nurse lang ang nag aalaga saakin kahit sa huling sandali ko gusto kong malaman nyo na Mahal Mahal ko kayo Life is unfair Life is short How can I enjoy the life I have, if I only have three days to live.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Love Confessions Society Series 6: Adam Leongson (Tanangco Boys Batch 2)
  • My Last GoodBye - (Completed)
  • The Promise (Complete)
  • Life's Sticky Notes
  • Relationship status: Umaasa pa rin... (Self-published)
  • Cross My Heart (boyxboy)
  • Heal me
  • Memories Afterall (BoyxBoy)
  • BRIDE SERIES 1: Wife Of Faith (Completed)
  • Sana Ako Na Lang

"I will never let go of this hand. If you find the situation too hard for you. Then, share your pain with me. You don't have to be alone anymore." Teaser: A Princess' Confession I am broken inside. I wanted to scream. I even cried out for help, but no one's there, except darkness. Nobody held my hand when I reach them. Sinubukan kong sabihin sa kaibigan ang sitwasyon ko. Pero tinawanan lang nila ako, ang sabi nila, it's all in my mind. Damn! The emptiness inside is killing me. Kapag nakaharap ako sa ibang tao, palaging pekeng ngiti ang binibigay ko sa kanila. Nagkukunwari na okay lang ako, na maayos ang lagay ko. Pero sa gabi ay hindi ako pinapatulog ng kalungkutan na halos mag-iisang taon ng unti-unting pumapatay sa akin. I'm trying to be a better person that my Dad wanted me to be, pero hindi ko kaya. Sa bandang huli, I am a failure. Because I can never meet his expectation. When his Assistant who was that time my private tutor, sexually molested me, wala pa rin akong nagawa, ni hindi ko magawang magsumbong dahil natatakot akong saktan niya si Daddy. So, I kept that nightmare in me. When my best friend died, everyone blamed me. Maybe, yes, it was my fault. At sa loob ng ilang taon, parang bangungot na paulit-ulit nagre-replay sa aking isipan ang paninisi ng mga tao. Hanggang sa dumating ang araw na wala na akong makitang dahilan para huminga. And then, I begged. "Please, let me escape this pain. I can't take it anymore." Nakasilip ako ng pag-asa ng dumating ka sa buhay ko. Nangako ka na sasamahan ako sa lahat ng laban ko. Akala ko magiging okay na ang lahat. Pero nagkamali ako, lahat ng mayroon tayo, lahat ng ito ay bunga lang ng iyong awa.

More details
WpActionLinkContent Guidelines