Ay Tutulması

“Kızım.” dediğinde başımı çiçekten kaldırıp endişeli yüzüne baktım.
“Gitmelisin. Onun için.”
Anlamayarak başımı iki yana salladım. “Geri dönmek istemiyorum, anne. Hem kimden bahsediyorsun?”
Annem biraz daha yaklaştı ve ellerimi tuttu. Onu o kadar özlemiştim ki sarılıp saatlerce omzunda ağlamak istiyordum. Ne yazık ki annem başka biri için buradan gitmemi istiyordu. Bu önemli kişi… Kimdi?
Elini sıktım ve endişeli gözlerini yatıştırmaya çalıştım. Ne yazık ki o, bu anı bozmaya kararlı gibiydi.
“Gitmelisin kızım. Ay tutulması. Ay tutulmasında o kişinin kim olduğunu anlarsın. Sen onun tek umudusun.”