15 yaşımdan beri -ya da bir şeyleri fark etmeye ve canımı acıtmaya başladığından beri diyelim- hayatın benim için daha sakin ve daha acısız geçmesini istemiştim. Huzurlu ya da mutlu bir hayata ihtiyacım yoktu. Keza bunun imkansız bir şey olduğunu da biliyordum. Sadece daha sakin daha hızlı bir hayata ihtiyacım vardı. Acı çekmeden ölüp gidebilmek için...
Uyarı: Depresyon ve melankoli öğeleri barındırmaktadır
#1 hyuck
#1 leehaechan
#3 nana
Werde Teil der größten Geschichtenerzähler-CommunityErhalte personalisierte Geschichtenempfehlungen, speichere deine Favoriten in deiner Bibliothek und kommentiere und stimme ab, um deine Community zu vergrößern.