Never Say Goodbye

Never Say Goodbye

  • WpView
    Reads 216
  • WpVote
    Votes 7
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Fri, Oct 26, 2012
"I'm starting to like you Julian Henares, please don't be good to me." "Even if tried not to, my heart just can't stop being next to you." pabulong na tugon nito. "What does your heart say?" "I don't know, it's beating too fast that it's too loud for me to hear." Hinawakan niya ang kamay nito at pinaramdam ang mabilis na tibok ng kanyang puso. "Do you trust your heart?" he said. "I only trust you."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Rent A Gentleman 1 (KELLEY & SEBASTIAN STORY)
  • Your Kiss on My Lips
  • "Stray Heart"
  • Let's Fall in Love
  • ↗Protector VS. Lover↖
  • Heartless Beat
  • My cold husband (Short Story)
  • MY LOVE, MY VALENTINE (Completed/unedited version)
  • UNtouchable

Pagdating ko sa Hotel hindi ako agad tumungo sa lobby sa kdahilanang natakot ako bigla. Mabuti na lamang ay may isang lugar sa hotel na hindi pansinin nang mga tao, pumasok ako sa maliit na garden at may upuan doon sakto para sa isang katulad kong naghihintay nang prince charming na sasagip sa kanya. Patuloy kong kinontak ang nirentahan namin, pero hindi na siya sumasagot. Tinawagan ko din si Jelay pero naka-off din ang cellphone nito. Doon nagsimula ang pangambang baka kung saan ako pulutin sa katangahan ko. "Bakit ba ayaw mong sumagot!" naiinis kong sabi sa cellphone. Nagsimula akong manginig, pagpawisan at hindi makahinga. Mamamatay ka pa sa ginagawa mo, Kelley. Hindi ko na napigilang hindi umiyak. Wala na akong pakielam kung masira o matanggal ang mascara ko. Takot ang nangingibabaw sa akin ngayon. Gusto ko nang umuwi pero sobrang dami nang tao sa labas, kaya hindi ko magawa. "Please, don't do this, mister!" umiiyak ako habang patuloy na dumadial sa phone. Pero cannot be reached na siya at kahit kailan wala nang darating to make up for this stupid thing. I tried to walk outside but I can't. Nanginig ang tuhod ko kaya naman napadapa ako. "What the heck!!" hagulgol ko sa sobrang gigil sa sarili ko. "Ganyan naman kayong mga lalaki e! Stupid! Coward!" sigaw ko habang umiiyak. Then someone tried to get me up. "Miss?" at iniabot niya ang isang panyo dahil sa patuloy na pag-iyak ko. Is this him? Is he the rented gentleman? HIGHEST RANK IN CHICLIT #3 (January 29, 2017) Thank you so much to all who read this story! I never knew that my story could make it to 500k reads. You made my heart so happy! Thank you and Godbless you all guys. 💕

More details
WpActionLinkContent Guidelines