Hükümsüz

HÜKÜMSÜZ

"Sen bu dünyaya bile ait değilsin"

Zihnimle ayakta tuttuğum bıçak hız kesmeden yere saplandı, zihnim çığlık çığlığa söyledikerinin gerçekliğiyle sarsıldı, başım dik, bakışlarım belirsizdi.

"Tıpkı kalbimde yerin olmadığı gibi"

Acımasızlığının zirvesinde kadeh bardağını kaldırmış selam verir gibi başını salladı, canımı acıtırken büyük bir zevkle kadehinden bir yudum aldı

Bakışlarımın alev alev yandığını hisediyordum kan vücudumda hızlanırken gözlerim kızıla boyanıyordu. Kalbimde takılı kalan hancerlerle hız kesmeden ona doğru yürümeye başladım

Renk vermeden karşısına oturup elimi kadeh bardağına uzatıp elime kavuşmasına bekledim ellerime değen soğuk bardakla bakışlarımı ona çevirirken sinsi gülümsememi yüzüme taktım

"Olmak istediğimi sana düşündüren ne?"

Söylediğimle yudum aldım zafer şarabımdan, az önceki gülümsemeden eser kalmamış anında yüz hatları değişmiş solmuştu